نقاشی دیواری به عنوان یكی از اشكال هنری درطول تاریخ همواره ازاهمیت خاصی برخورداربوده است. تأثیر این نقاشی ها برزندگی انسان ازدیرباز تا كنون آنچنان پایدار و ماندنی است كه می توان گفت كمتر رشته هنری چنین تأثیری را داشته است، زیرا كه خیلی ازرشته های هنری درمقاطعی از تاریخ بنا به ضرورت ومجموعه شرایط خاصی شكل گرفته ودر مقاطعی دیگر ازمیان رفته یا كاربرد لازم خود را ازدست داده اند . اما نقاشی دیواری را می توان نخستین زایش راستین هنری انسان درسپیده دم تاریخ هنر دانست . به طوری كه همچنان تا كنون تداوم وتأثیر خود را در بطن زندگی جوامع بشری حفظ كرده است .

در تبیین دستاورد بزرگ انسان در عصر سنگ كه جهان را با تصویر مجسم می ساخت تا برآن تسلط یابد، نباید از یاد ببریم كه هنر وی، به معنی واقعی واژه، هنربوده است. آنچه اهمیت دارد این نیست كه او تصویر آفرینی می كرد بلكه این است كه تصاویرمزبوررا ماهرانه و زیبا می آفرید.

امروزه نقاشی دیواری از نظر ایجاد تأثیرات قوی بصری وآفرینش زیبایی وهماهنگی فرم و ریتم، نقش ارزشمندی درآثار معماری وزیبا سازی شهری دارد.

این رشته هنری اگر به درستی شناخته شود و به درستی به اجرا درآید، با توجه به فضاهای زیبا و باشكوهی كه بوجود می آورد می تواند با هنر معماری تلفیق شود، همچنین این توان و اهمیت را درخود دارد كه با مایه های فرهنگ و هنر وقوم وملتی درآمیخته وبه آن ارزش واعتبار والایی دهد.

هزاران سال پیش، انسان نخستین تصویر حیواناتی را كه برای احتیاجات خود شكار می كرده وتصاویر آنها را بر دیواره محل سكونتشان، یعنی درانتهای صخره غار نقاشی می كردند. آنان با اجرای اعمالی چون مراسم حمله به آن تصاویر، انگیزه خود را برای شكار فردایشان بالا می بردند.

دراین باره هلن گاردنر، محقق وتاریخ نویس معاصر چنین می گوید: شكارگر هنرمند آن روزگار، غالباً از سطوح نا منظم وطبیعی دیوارهای غار، برجستگی ها، فرورفتگی ها، شكاف ها و لبه های تیز آنها برای ایجاد تصویر حضور واقعی شكل های خود درآنجا به طرز ماهرانه ای استفاده می كرده است. ازبرآمدگی دیوار می توانسته است درچارچوب خطوط كناری یك گاو وحشی مهاجم برای نشان دادن بزرگی بدن این جانور استفاده كند.

هنرمند غارنشین اولیه به كشف این حقیقت نائل آمد كه آمیزه هایی ازموادی چون تنه وشاخسار های سوخته درختان، شیره گیاهان، چربی های حیوانی، خاك های رسی وآب می تواند رنگ هایی پدید آورد كه تقریبأ پایدار و بادوام باشد. آن هنرمندان اولیه با چنین ابزار و موادی درجهت برآوردن نیازهای معنوی خود این نقوش زیبای حیوانی و خوش حالت را به تصویر درآوردند.

ازآنجا كه اجرای این آثار نه فردی، بلكه بطور دسته جمعی از سوی انسان های غارنشین اولیه كار شده است، برروی هیچ كدام ازاین آثار به جا مانده، اثری از امضاء یا نشانی ازهویت فردی هیچ هنرمندی دیده نمی شود. البته به جز موارد استثنایی كه مثلاً اثری از پنجه دست بردیوار نقاشی شده به جای مانده كه شاید بتوان آن را ازهنرمند ساحر یا جادوگر آن دسته از غار نشینان به عنوان جزیی از ادای مراسمشان دانست.

جالب توجه ترین آثار نقاشی دیواری مربوط به دوره پارینه سنگی با قدمتی حدود ۳۰ هزار سال مربوط به غارهای (آلتا میرا) واقع درشمال اسپانیا و غارهای (لاسكو) واقع درجنوب فرانسه است.

قدیمی ترین آثار نقاشی یافت شده درایران مربوط به دوران نوسنگی حدود ۸ هزارسال قبل ازمیلاد بوده كه برصخره های غار دوشه و در دره میرملاس درمنطقه كوهدشت لرستان است . این صخره نگاره ها صحنه های رزم وشكار با تیروكمان وحیواناتی چون اسب، بزكوهی و سگ را نشان می دهد كه به شیوه ای ساده و ابتدایی و با تركیبات مواد رنگی قرمز اخرایی، سیاه و اندكی زرد از سوی انسان های غار نشین با انگیزه اعتقادهای جادویی آن منطقه كار شده است.

پرفسور گرشمین در این باره چنین می گوید: نقاشی های مزبور به وسیله ساكنان لرستان در دورانی كه بشر به حالت گردآورنده آذوقه می زیسته است ترسیم شده است و این دوران مربوط است به چندین هزار سال پیش از آنكه دره ها خشك شود و انسان بتواند ازكوهسار پایین آمده و بیرون ازكوهستان زندگی كند.

پس از نظر پرفسور گرشمین، هیأتی مركب از باستان شناسان خارجی و ایرانی به منطقه لرستان اعزام شدند و اظهار داشتند: نقوش روی صخره های لرستان شبیه نقوش مكشوفه درشرق اسپانیا در دوره های اخیر و مربوط به دروه ما قبل تاریخ است كه عمدتاً به صورت صخره های دسته جمعی و درزیر صخره های عظیم كه به حالت برجسته، بردیوار غار قرار گرفته اند نقش شده است . خرده سفال های پیدا شده درآنجا دلالت برسكونت در جوار این برجستگی ها را در غار دارد .

سبك این نقوش اكثراً ذهنی كارشده و صراحت اغراق آمیز درنشان دادن پیكرها وحركات آنها درعین سادگی، به بیان روشن موضوع، كه جنگ وگریز شكارچیان با حیوانات است یاری رسانده است.