ژازه طباطبایی نسبت به دیگر هنرمندان از شخصیت متفاوتی برخوردار است. او هنرمندی است كه هنرمندانه زندگی كرده و این مهم است، چون بسیاری از هنرمندان، <هنرمندانه> زندگی نمی‌كنند. او زندگی‌اش را وقف مجسمه‌سازی كرده و از بزرگان مجسمه‌سازی ما به شمار می‌رود. ژازه چند وجهی است: هم شعر می‌گوید، هم دستی در تئاتر و فیلمسازی دارد و هم نقاش و مجسمه‌ساز است.

طنز گیرایی دارد و زندگی‌اش با هنر او عجین شده، منتها در تنهایی مطلق. او ازدواج نكرده و در تنهایی خلق می‌كند.

ژازه اولین كسی بود كه بعد از محمود جوادی‌‌پور گالری دایر كرده است. او گالری هنر جدید را تاسیس كرد كه پاتوق هنرمندان بود و امروز در همان گالری زندگی می‌كند. وی به دلیل روحیات و باورهای خاص خود، هیچگاه حاضر نشده به كسی رو بیندازد و حتی مشكلا‌تش را برای دوستانش بازگو كند. او از سروصدا بیزار است.

اما این دلیل نمی‌شود مسوولا‌ن هنری مملكت از زندگی هنرمندان غافل شوند. اتفاقا مسوولا‌ن باید از چنین هنرمندی مراقبت بیشتری به عمل آورند. اتفاقی كه پنجشنبه هفته گذشته برای ژازه افتاد و باعث شكستگی در ناحیه لگن او شد، همه ما را اندوهگین كرد. اینجاست كه نقش مسوولا‌ن هنری در توجه به هنرمندانی چون ژازه طباطبایی دوچندان می‌شود. همان روز سانحه، خسرو سینایی از دوستان پروپا قرص ژازه خبر داد او را با آمبولا‌نس به بیمارستان برده‌اند. پیگیری كردیم و فهمیدیم دكتر گفته عمل او دشوار است، چون پوكی استخوان دارد. دیروز در جریان بودم كه سینایی تلا‌ش كرده درمان او بهتر انجام شود. موضوع را با دكتر جوزانی مدیرعامل خانه هنرمندان ایران در میان گذاشتم و او تلا‌ش كرد كه ژازه را در بیمارستان پارسیان بستری كنند، چون این بیمارستان با خانه هنرمندان قرارداد دارد و به نظرم این فرصت ارزنده‌ای است كه در اختیار هنرمندان قرار گرفته.

قرار بود او را به این بیمارستان منتقل كنند، ولی متاسفانه پزشك معالج ژازه در بیمارستان آتیه كار می‌كند و ژازه تمایل دارد كه زیرنظر این پزشك باشد. این در حالی است كه آتیه بیمه ندارد. امیدوارم مسوولا‌ن با مدیریت این بیمارستان صحبت كنند تا هزینه‌های درمان ژازه پرداخت شود.مساله دیگر، وضعیت آتلیه ژازه است كه در حقیقت موزه آثار او به حساب می‌آید. سال گذشته خبر رسید كه تعدادی سارق به این آتلیه حمله كرده‌اند و بعد معلوم شد چند معتاد به آنجا رفته بودند و در غیبت ژازه به استعمال مواد مخدر مشغول شده بودند! این وضعیت هولناكی است كه برای آتلیه یك هنرمند مطرح، در غیاب او اتفاق می‌افتد. ما هنرمندان همواره نگران خانه و آتلیه ژازه بوده‌ایم و بارها با شهرداری صحبت شده كه موزه‌ای برای نگهداری این آثار در این محل تاسیس شود. به هر حال وضعیت آتلیه ژازه نامعلوم و خطرناك است. امیدوارم امنیت این آتلیه در مدت زمانی كه او در بیمارستان بستری است، تضمین شود و از این محل محافظت به عمل آید.

غلا‌محسین نامی