در دو هفته اخیر شاهد نصب شش مجسمه دیگر ۱ از مجموعه مجسمه های تولید شده در نخستین سمپوزیوم مجسمه سازی تهران در بوستان ها و معابر کلانشهر وسعت یافته و بی نشان و بی نماد تهران بودیم تا شاید اندکی به سیمای شهرمان لطافت و زیبایی بخشیده شود.

در شرایطی که تولید و سفارش تعدادی مجسمه شهری بیش از هزینه برگزاری سمپوزیوم هزینه در بر دارد چه درست و نیکوست تا با استمرار برگزاری این گردهمایی علاوه بر صرفه جویی اقتصادی کوششی برای فراهم ساختن کسب تجربه و انتقال مفاهیم و آموختن از دیگران نیز برای مردم و هنرمندان سرزمین مان فراهم شود. تکرار این گردهمایی به پیدایش مجموعه ارزشمندی از آثار متنوع هنری از ملیت های متفاوت منجر خواهد شد که این گنجینه را برای مطالعه و روزآمد ساختن دانش مجسمه سازی هنرمندان و هنرپژوهان ایرانی غنی خواهد ساخت. بر این نکته گرانی هزینه سفر به دوردست برای مشاهده، مطالعه و کسب تجربه را نیز بیفزاییم تا ارزش اقتصادی و آموزشی این رویداد بیش از پیش مشخص شود. از سوی دیگر برگزاری این سمپوزیوم در شرایطی که ایران زیر فشار رسانه های غربی به کشوری ضد فرهنگ و خشونت طلب معرفی شده است نقشی تازه و در حد و اندازه پیشینه متمدن آن بخشید، چرا که شرکت دویست و هشت نفر از (نخبگان هنری) پنجاه و هشت کشور خارجی در شرایطی که حاکمان کاخ سفید به شدت بر طبل ضرورت حمله به ایران می کوبیدند خط بطلانی بر برنامه آماده سازی افکار عمومی غرب برای حمله به ایران به حساب می آمد.

یک هزار و پانصد ساعت فعالیت برای آماده سازی کارگاه، به همراه یک هزار و ششصد ساعت فعالیت برای رصد و دعوت از هنرمندان و همچنین اطلاع رسانی توسط دبیرخانه سمپوزیوم حداقل کارآفرینی صورت بندی شده به عنوان فعالیت های اقتصادی پیش از برگزاری بوده است. براین اعداد و ارقام بیفزاییم دوازده هزار ساعت کار انجام شده در دوران بیست و یک روزه برگزاری سمپوزیوم را که با حضور هفتاد نفر(شامل هنرمندان، دستیاران و عوامل اجرایی) به انجام رسید با سرجمع هزینه ۹ میلیارد ریال. مستندسازی این رویداد به سه گونه ادبیات، عکس و همچنین ساخت فیلم به انجام رسید تا برای انتقال تجارب و نیز ارزیابی و معرفی سطح برگزاری این رویداد باقی مانده در دسترس باشد. همچنین تعداد هشت هزار نفر از مردم در دوران برگزاری از کارگاه بازدید کرده و قریب به هشتصد دانشجو در روزهای اختصاصی به کارگاه آمدند و از نزدیک شاهد ساخت مجسمه ها توسط هنرمندان بودند. آنچه امروزه ما آدمیان بیش از پیش به آن نیازمندیم ، آشنایی، درک متقابل ایده های متنوع و احترام به یکدیگر است که به نظر می رسد بهترین و ساده ترین شیوه آن برگزاری این گونه گردهمایی های هنری و فرهنگی است؛ رویدادهایی که ساده تر و بهتر از هرگونه دیپلماسی پرهزینه بین المللی واقعیت های آدمیان و نیازمندی های آنان را در جهان پیچیده و به شدت کوچک شده و در هم تنیده شده امروزین آشکار می سازد.

پی نوشت؛ ۱- مجسمه «علی(ع)» در بزرگراه امام علی، مجسمه «تهران» در باغ موزه هنر ایرانی، مجسمه «گردونه مهر» در بوستان نیاوران، مجسمه «صلح در چشم» در بوستان چیتگر، مجسمه «رویش گل ها در باد» در بوستان ملت و مجسمه «انار» در ضلع شرقی بوستان شهر.

سید محسن هاشمی*

*مدیر برنامه ریزی و اجرایی سمپوزیوم مجسمه سازی تهران