طراحی پارچه و لباس اصلا در ایران جدی گرفته نمی‌شود؛ اصول زیبایی‌شناسی كار را زیر پا گذاشته‌ایم؛ نمی‌توانیم برای حفظ سنت‌ها درجا بزنیم. ضروری است در دوره‌های بعدی دوسالانه عیار مساوی برای انتخاب آثار صورت گیرد و آثار كاربری، زیبایی، عرف و فرهنگ ایرانی را با هم داشته باشد؛ نمایشگاه بخش‌بندی شده و طراحان برای افراد با سایز بالا نیز فكری كنند.

این‌ها گفته‌ها و توصیه‌های رویا مظفری - مدرس دانشگاه - است كه، درباره‌ی دوسالانه‌ی‌ طراحی پارچه و لباس، هنر، تجمل یا صنعت عنوان كرد.

او افزود، طراحی پارچه در ایران، صرفا روی چاپ خلاصه می‌شود، برخی طراحی پارچه را به معنی تولید آن می‌دانند، اما در تمام دنیا، مقوله طراحی پارچه از بافت آن جداست.

وی توضیح داد: پارچه بر اساس باورها، عرف، فرهنگ‌ و علایق شخصی طراح، طراحی می‌شود. در طراحی پارچه ، طراح پارچه در كنار مهندس نساجی قرار می‌گیرند و بافت پارچه را به سرانجام می‌رسانند.

به‌گمان این مدرس دانشگاه، روزنامه، مجله، اینترنت و ماهواره در كنار طرح‌های یك طراح ایرانی قرار می‌گیرند، اگر خیلی تغییرپذیر باشیم، محصول نهایی لباس و پارچه، به‌سمت فرهنگ دیگر گرایش پیدا می‌كند، اما اگر فرهنگ زیربنایی ما، قوی پی‌ریزی شده باشد، تغییر چندانی پیدا نمی‌كنیم، بلكه تكنیك‌ها را گرفته و آن را به روش خودمان پیاده می‌كنیم.

مظفری، طراحی پارچه و لباس را جزو زیر شاخه‌های هنر دانست و عنوان كرد، در طراحی پارچه، ضروری است كه طراح پارچه در كنار یك تكنسین بافت و طراح لباس در كنار تكنیسین دوخت قرار گیرد، اما در ایران یك چیز فانتزی و به دور از اصل كار ساخته می‌شود. اگر كسی لباس زیبایی بپوشد او را آدم بی‌كاری می‌دانیم كه به‌دنبال ضروریات زندگی نمی‌رود.

به گفته‌ی او، در طراحی پارچه و لباس هنر در كنار تكنیك قرار می‌گیرد؛ المان‌های طراحی مثل رنگ، خط، طرح، هماهنگی، جنسیت، بافت و ... داریم كه این وظیفه متخصص است كه از آنها در خدمت طراحی استفاده كند.

مظفری با تاكید بر نقش تكنولوژی در طراحی پارچه و لباس، توضیح داد، چه كسی گفته است كه باید نسج‌ها را مثل قدیم در كارخانه در كنار هم قرار دهیم؛ برنامه‌های مختلفی به ایران آمده است، بعضی از بانك‌های نرم افزاری طراحی پارچه و طراحی بافت را انجام می‌دهند.

به‌گفته‌ی این مدرس طراحی دكور، كشورهای غربی از كامپیوتر برای بالا بردن سرعت كار و پیشبرد اهداف خود استفاده می‌كنند و وقت نیروی انسانی را برای اجرا هدر نمی‌دهند، بلكه وقت خود را به اندیشیدن صرف می‌كنند.

به عقیده مظفری، استفاده از كامپیوتر هزینه را پایین آورده و تنوع كار را بالا می‌برد؛ اما ما جبهه می‌گیریم زیرا دانش استفاده از كامپیوتر را نداریم. در دوسالانه طراحی پارچه و لباس هم شاهدیم كه تكنولوژی جایی ندارد.

وی با انتقاد از طبقه‌بندی نبودن آثار در این دوسالانه گفت: مخلوطی از آثار دانشجویان و استادان در كنار یكدیگر قرار گرفته است، در صورتی‌كه باید كارها از هم جدا باشند، تكنیك بافت در این نمایشگاه وجود ندارد، فقط طراحی پارچه، آن هم در سطح ابتدایی ارایه شده است.

به باور این مدرس دانشگاه، در انتخاب آثار دو - سه نگرش مختلف به كار رفته است؛ برخی از آثار با نگرش بالایی انتخاب شده و برخی دیگر تنها برای پرشدن موزه انتخاب شده‌اند، اگرچه بعضی از آنها قابلیت برابری با آثار خارجی را دارند.