بسیاری از طرح‌های موجود در نمایشگاه دوسالانه طراحی پارچه و لباس یكدست نبوده و ارزش هنری ندارند، اما برگزاری این نمایشگاه راهكاری برای عرصه‌ی طراحی پارچه و لباس به‌شمار می‌رود.

فاطمه تاج‌فر - مدرس دانشگاه - با بیان این مطلب، گفت: طراحی پارچه نقش‌آفرینی و ایجاد نقش‌های جدید روی سطح پارچه و سطحی غیر از آن برای كاربردهای مختلف است؛ در تكرار یك نقش برای تولید انبوه نیز طرحی پارچه نقش دارد. طراحی لباس نیز ایجاد مدل‌های جدید در پوشش انسان است.

به‌باور تاج‌فر، طراحی پارچه و لباس هنری است كه صنعت در آن نقش زیادی دارد، اما نمی‌توان به‌طور كلی آن را جزو صنعت محسوب كرد، چرا كه در آن آفرینش، ابداع و نوآوری وجود دارد.

او توضیح داد: طراحی پارچه و لباس، جزو هنرهای كاربردی است كه گاهی به صنعت و گاهی نیز به هنر می‌تواند نزدیك شود.

این مدرس طراحی پارچه و لباس درباره‌ی نقش تكنولوژی در طراحی پارچه و لباس عنوان كرد: ارایه‌ی كارها توسط كامپیوتر و بهره‌گیری‌ از دیجیتال، در خلاقیت هنرمند نقشی ندارند، تنها وسیله‌هایی برای آسان‌تر شدن عرضه خلاقیت هنرمند هستند.

به‌گفته‌ی او، در زمینه طراحی لباس به‌دلیل نبود نرم‌افزارها و سخت افزاری‌های این كار در ایران و مشكل‌تر شدن كار با كامپیوتر، چندان از پیشرفت تكنولوژی استفاده نمی‌شود، ولی در طراحی پارچه به‌خاطر بالا رفتن سرعت كار طراح، این تكنولوژی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مدرس طراحی پارچه و لباس دانشگاه‌های الزهرا (س) و علم و فرهنگ با تاكید بر جانیافتادن استفاده از نمایش‌های پیشرفته در ایران، بیان كرد: بخش هنری كاری كه در موزه گذاشته می‌شود، با اهمیت است؛ مهم نیست هنرمند برای ارایه‌ی خلاقیت چه چیزی در دست دارد، مهم پیام او به مخاطب است.

فاطمه تاج‌فر با اشاره به مشكلاتی در برگزاری نمایش‌های زنده‌ی لباس و كت باكس (Catbox)، دوسالانه طراحی پارچه و لباس را راهكاری برای بهبود اوضاع این عرصه خواند و عنوان كرد، كارهای دوسالانه طراحی پارچه و لباس و فراخوان آن، طی شش ماه انجام شده و نام‌گذاری آن به‌عنوان دوسالانه بی‌مورد است.

وی درعین ‌حال یكی از نقاط قوت نمایشگاه دوسالانه طراحی پارچه و لباس را آشنایی طراحان با ایده‌های یكدیگر و شروع آنها برای ارایه طرح‌های جدید معرفی كرد.

او ازجمله راهكارهای برگزاری بهتر این دوسالانه را در سال‌های آینده، انتخاب هیات داوران از میان طراحان لباس و دید تخصصی آنها عنوان كرد و توضیح داد: در این دوسالانه كار یك استاد در كنار كار یك دانشجو قرار داشت، در نتیجه این كار موجب افت كار دانشجو بود؛ درصورتی‌كه اگر كار اساتید از كار دانشجویان تفكیك می‌شد، بهتر بود.

این هنرمند طراح پارچه و لباس همچنین توضیح داد، همچنین گاهی تصور می‌كردید بعضی از آثار از دست هیات داوران دررفته و به‌طور ناگهانی به نمایشگاه راه پیدا كرده بود. هنرمند در ارایه كار محدود شده و با انتخاب مانكن‌های تكراری، دست طراح را بسته بودند.

فاطمه تاج‌فر در پایان پیشنهاد كرد: در سال‌های آینده ضروری است كه انتخاب آثار بهتر و دقیق‌تر صورت گرفته و با آوردن مانكن‌های متفاوت، از افت تصویری كارها جلوگیری كرد.