روز گذشته در مراسمی رسمی، سمپوزیوم هفت روزه‌ی چوب تمام شد؛ هرچند كه برخی از این هنرمندان پیش از پایان روز هفتم كارشان را آماده و كارگاه‌ آزادشان را جمع كرده بودند. ملاصالحی - رییس سازمان زیباسازی-، در مراسم پایانی سمپوزیوم "چوب و احساس" از حمیدرضا حكیمی، ناصر هوشمندوزیری، منصور طبیب‌زاده، جمشید مرادیان، محمدحسین عماد، ‌كامران شریف و كامبیز شریف، تقدیر كرد و قول داد هفت مجسمه‌ی یادشده را خریداری و به‌عنوان اسناد نخستین سمپوزیوم ایران نگهداری و به‌صورت نمایشگاه‌هایی در نقاط مختلف كشور عرضه كنند.

هنرمندان حاضر مجسمه‌هایشان را در ابعاد یكسان - یك‌ونیم متری - ساخته و حداقل قیمت آنها را ۴۰میلیون ریال ارزش‌گذاری كرده‌اند. مجسمه‌های یاد‌شده اكنون در نگارخانه‌ی جمشیدیه قرار گرفته و تا سه روز آینده‌ توسط سازمان زیباسازی منتقل خواهد شد.

هنرمندان شركت‌كننده در اجرای زنده‌ی خلق آثار هنری، با ابراز نگرانی از چهره‌ی به‌تاراج رفته و بی‌رمق شهر، اقدام به‌تدارك این برنامه كرده و امیدوارانه از ادامه روند اجرای طرح‌هایی در جهت تصفیه‌ی چهره‌ی شهر سخن می‌گفتند.

منصور طبیب‌زاده - یكی از هفت مجسمه‌ساز حاضر در سمپوزیوم چوب و احساس، در سخنانی عنوان كرد: هفت روز پر شور، هفت روز پر تلاش، هفت روز پرثمر، هفت روز زیبا و دلنشین گذشت. مجموعه‌ای با تمام وجود و در حد بضاعت خود تلاش کرد که در روند تحول و تطور تاریخ هنر معاصر ایران به‌سهم خود تاثیری مثبت و کارا بگذارد و این امر محقق شد. بی‌تردید نخستین سمپوزیوم تخصصی مجسمه‌سازی با چوب ایران، در حافظه‌ی تاریخی هنرهای تجسمی این سرزمین باقی خواهد ماند.

این مدرس دانشگاه اضافه كرد: هفت هنرمند مجسمه‌ساز با تمام توان کوشیدند که با خلق آثاری پر از دلالت های فرهنگی گام موثری در ارتباط مردم با هنرمند بردارند و مردم فرهیخته ما دیدند که فرایند خلق اثر هنری تا چه حد طاقت فرسا و در عین حال پر شور و شیرین است. امری است سهل و ممتنع اثر هنری به وجود نمی آید مگر هنرمند با تمام توان و با تزریق تدریجی شیره جانش در آن به آن هستی بخشد و شاید همین تجربه به‌خوبی آن را به اثبات رساند. مروری بر اهداف این رویکرد ارزنده فرهنگی می تواند یاری رسان همه ما در شکل دهی و تداوم برنامه هایی از این دست باشد.

طبیب‌زاده سپس اهداف این سپموزیوم را درکلی ترین شکل، برشمرد. ارتباط ارگانیک هنرمند با مخاطب عام - مردم - از جمله اهداف مورد اشاره‌ی وی بود.

به اعتقاد او، هنرهای تجسمی در کشور ما در سال‌های اخیر شاید کمی نخبه‌گرا شده و فضاهای نمایشگاهی و گالری‌های ما از نظر مخاطب به یک مدار بسته تبدیل شده‌ است و برنامه‌هایی از این دست نشان می‌دهد که مردم ما تا چه حد تمایل به ارتباط با هنر و هنرمند دارند و عجبا که با آثار هنری مدرن به‌راحتی ارتباط بر قرار می‌کنند، به‌شرطی که این فضای تعامل برقرار باشد.

طبیب‌زاده تصریح كرد: ارتباط با مخاطب خاص - هنرمندان و به‌ویژه دانشجویان مجسمه‌سازی -، نقش و جایگاه نهادهایی چون شهرداری در سازمان‌دهی امور فرهنگی شهرها، بررسی تلویحی موقعیت معماری و بافت شهری در ارتباط با فضامندی برای استقرار مجسمه، ارتباط پویا بین مراکز صنعتی و تولیدی در حمایت از هنرهای تجسمی و در نهایت تلاش همه‌ی جانبه فرهنگی و تبلیغی در سطح بسیار وسیع رسانه‌یی با هدف تداوم برنامه‌هایی از این دست در شهرهای بزرگ و کوچک، دیگر اهداف كلی سمپوزیوم چوب و احساس بوده است.

این هنرمند مجسمه‌ساز كه به‌نمایندگی از شش هنرمند مجسمه‌ساز دیگر سخن می‌گفت، اظهار كرد: هنرمند از طریق هنر خود جهان را برای خویش و دیگران معنا می‌کند. او تاثیر جهان هستی را درونی می‌کند و بعد لایه لایه پرده‌های وجود را به‌عقب می‌زند تا به جوهره‌ی زیبایی‌شناسی آن دست یابد. او همه‌ی جان و وجود خود را در سیرورت خلق اثر در آن می‌ریزد تا مولودی را عرضه کند که فارغ از هستی او حیات خود را آغاز کند و با دلالت‌های فرهنگی جهان را به‌خود بخواند.