در روستایی به نام ارنگه در میانه جاده چالوس، قبرستانی هست که حجاری روی قبرهای آن زمانی متداول بود و امروز با گذشت زمان به فراموشی سپرده شده است.احمد نادعلیان، هنرمند حجار،درباره فعالیت های اخیر خود گفت: "این گورستان مجموعه ای از قبرهای قدیمی را در خود جای داده و مرا بر آن داشت تا به حجاری و فرم های آنها توجه کنم و حتی به بازسازی این فرم ها و حجاری ها بپردازم."

وی افزود: "در گذشته سنگ قبرها علاوه بر داشتن نقش و نگارهای فراوان، دارای چاله های آب نیز بودند. فلسفه حفر این چاله ها نیز این بود که هر وقت باران می گرفت، پرندگان می توانستند تشنگی خود را با آب این چاله ها برطرف کنند. البته حفر این چاله های آب عملا جنبه نمادین داشت و به هر حال مفاهیم زیادی را دربر می گرفت."

نادعلیان تصریح کرد: "در میان قبرهایی که در این روستا دیدم، سنگ های خامی نیز به چشم می خورد که اثری از نقش و نگار روی آنها وجود نداشت که من به حجاری روی آنها پرداختم. درروستاها برای نشان دادن فقدان عزیزانشان، نشانه های جالبی روی سنگ ها طراحی می کنند. به عنوان مثال، شانه یکی از این نشانه هاست که اگر روی هر سنگی قرار گیرد، با کشیدن انواع آن نشان می دهد که این سنگ قبر متعلق به یک زن یا مرد بوده است."

وی گفت:"آدم هایی که عمری در روستاها زندگی کرده و بعد دار فانی را وداع می گفتند، سنگ قبرهایشان به فراخور مشاغلی که در گذشته داشتند حجاری می شده است. در واقع شما به عنوان یک بیینده می توانستید از روی این نقش ها و حجاری ها به شغل و پیشه آن فرد پی ببرید. متاسفانه سنت هایی از این دست امروز به فراموشی سپرده شده و دیگر کمتر شاهد وجود چاله های آب و نقش و نگارهای روی سنگ ها هستیم."احمد نادعلیان در ادامه خاطرنشان کرد: "من تصور می کنم حجاری الزاما نمی تواند منوط و محدود به طبیعت باشد.یعنی اگر ما حتی امکان رفتن به دل طبیعت را هم نداشته باشیم می توانیم به حجاری بپردازیم. به این شکل که هر شخص علاقمند می تواند در فضای معماری شهر خود به حجاری بپردازد. در حال حاضر از خیابان ولیعصر تا تقاطع طالقانی تحت مرمت و ترمیمات معماری اساسی قرار دارد. در کنار این مرمت ها، من با مشاهده سنگ های کف جوی ها به حجاری پرداخته ام."این هنرمند که دوهفته پیش در بی ینال داکا در کشور بنگلادش به ارائه اثر در کنار سایر هنرمندان پرداخته بود در خصوص چگونگی این بی ینال گفت: "پنج هنرمند از طرف موزه هنرهای معاصر تهران به این دوسالانه راه یافتند. چگونگی تداوم سنت در هنر درونمایه اصلی بی ینال بنگلادش بود. این دوازدهمین بی ینال شهر داکا به شمار می آمد که من نیز در آن شرکت کردم و به ارائه اثر پرداختم. همچنین در کنار این دوسالانه، به انجام چند کار پروژه ای نیز که حجاری های گوناگون بود پرداختم."نادعلیان تا آخراین هفته به کویر مرکزی سفر می کند تا در این منطقه هم به حجاری بپردازد.