نمایشگاهی از آثار كالكوگرافی احمد وكیلی در نگارخانه‌ی جمشیدیه تهران برپا ‌شد. این نمایشگاه دربر گیرنده‌ی بخش‌های فعالیت‌ كارگاهی، معرفی تكنیك‌های بنیادین و اصولی كالكوگرافی و آموزشی است.

همراه با چاپ‌های رنگی این هنرمند معاصر، آثار جمعی از هنرجویانش نیز عرضه ‌شده است.

وكیلی ۱۱ سال است در دانشگاه‌های تهران، الزهرا (س) و آزاد اسلامی به تدریس هنر مشغول است.

این هنرمند نقاش گروه "چاو" را تشكیل داده و می‌خواهند هر شش ماه یك نمایشگاه چاپ رنگی در ایران و سالی دو نمایشگاه هم خارج از كشور برپا كنند. به گمان خودش تشكیل این گروه بهترین كار فرهنگی وی تا سال ۸۵ بوده است.

این هنرمند ۴۴ ساله تهرانی در سال ۱۹۹۱ میلادی، در اینوال بلونیا به عنوان یكی از بهترین تصویرگران سال انتخاب شد و در ۱ ۴ نمایشگاه انفرادی از جمله ایتالیا و توكیو به نمایش نیز درآمده است. به اعتقاد او تدریس سهمی از كار فرهنگی است و كسی كه نامش را هنرمند می‌گذارد، در مملكتی كه فقر هنری وجود دارد، باید سهمی از زندگی خود را معلمی كند تا این خان گسترده‌تر شود.

او با تاكید می‌گوید كه به فضای فیگوراتیو اعتقاد دارد و معتقد است نقاشی در ایران باید راوی باشد و عناصر فیگوراتیو دارند.

وكیلی تاكید دارد كه فرهنگ دیواری در ایران ضعیف و در مقابل فرهنگ زمینی در كشور ما قوی‌تر است. مردم فرش را دوست دارند و به آن احترام می‌گذراند؛ فرهنگ دیواری ما می‌تواند گسترس پیدا كند و این منوط به این است كه كارهای چاپی درایران گسترش یابد. گسترش چاپ‌های دستی در ایران یكی از راه‌كارهای بسیار مهمی است كه می‌تواند دیوارهای ما را غنی كند.

او چاپ‌های دستی و كار های اصلی را به سه شرط قابل توجه و قبول می‌داند كه نخست كلیشه را خود هنرمند ساخته باشد، كلیشه بعد از تیراژ از بین برود و امضای تیراژ توسط خود هنرمند و با مداد انجام شود.

به زعم وی ورك شاپ در واقع نمایشی از شیوه‌ی كار هنرمند برای عامه است؛ معمولا ورك شاپ‌هایی كه در دنیا اتفاق می‌افتد فضای خیلی آموزشی دارند و كاملا خصوصی است. من خوشحالم از اینكه ورك‌شاپ‌هایی كه انجام داده‌ایم فاصله بین هنرمند و مردم را می‌شكند. این یكی از نیات بزرگ من برای ادامه كار ورك‌شاپ است.

به گفته‌ی وكیلی، كسانی كه در فضای چاپ فلز در ایران كارمی‌كند، بیشتر از انگشتان دست نیستند. كالكوگرافی قبل از انقلاب رونقی داشته و ما می‌توانیم هنرمندان سرشناسی را از آن دوران نام ببریم كه كار چاپ فلز داشته‌اند، اما بعد از انقلاب این اتفاق نیفتاد و متخصصان، این رشته را در دانشگاه‌های تدریس نكردند و به جرات می‌توانم بگویم به این امر بی‌توجهی شد. در نتیجه من بسیاری از نقاشان بعد از انقلاب را دیده‌ام كه این چاپ را نمی‌شناختند و این نقطه مبهمی است در تاریخ تجسمی ما و بسیاری از هنرمندان برجسته عصر ما در زمینه چاپ دستی فعالیت داشته‌اند حالا با سری‌گرافی، یا كالكوگرافی؛ اما مهجور بودن این رشته عین واقعیت است امروزه نقاشانی كه درایران كار می‌كنند بسیار بسیار با چاپ‌های دستی و خصوصا بسیار بیشتر با كالكوگرافی، غریبه هستند. یكی از اهداف این نمایشگاه توجه به این امر است كه خود نقاشان هم درگیر این قضیه باشند. نمایشگاه چاپ‌های رنگی این هنرمند معاصر و هنرجویانش، تا ۱۶ تیرماه جاری، در نگارخانه‌ی جمشیدیه واقع در خیابان شهید باهنر (نیاوران)، خیابان فیضیه، بوستان جمشیدیه، از ساعت ۱۶ تا ۲۰ برپاست.