هنرمندان مردمی همیشه در طول تاریخ و در هر جای دنیا، باورداشت های جمعی را اغلب با سادگی، شتاب و با توجه به مفهوم به وجود آورده اند. "آیدین آغداشلو"، در خصوص شمایل های مذهبی به خبرنگار گروه هنر ایلنا گفت: شمایل های مذهبی سنت و سابقه دیرینه ای در فرهنگ هنرهای تجسمی ایران دارند، این شمایل ها مخصوصا بعد از رسمیت یافتن تشیع از قرن دهم هجری به بعد، زمینه بسیار گسترده تری پیدا كردند. وی درباره خصوص تاریخچه این هنر افزود: اوج شمایل كشی در ابعاد و اندازه های بزرگ از ۲۰۰ سال پیش آغاز شد و بزرگترین هنرمندان ایرانی در این زمینه، اعتقاد و ارادت خود را نشان داده اند.

وی در خصوص كیفیت این آثار گفت: داوری درباره كیفیت این شمایل ها كار آسانی نیست؛ چرا كه اكثریت قریب به اتفاق آنها به وسیله هنرمندان مردمی نقاشی می شوند و جریانی خود جوش زمینه ساز آنهاست.برای چنین جریان خود جوشی مشكل بتوان سدی از حیث سلیقه یا كیفیت والا قرار داد.آغداشلو در ادامه خاطر نشان كرد: طبیعتا نباید مانع شكل گیری این جریان شد، اما به عنوان زمینه ای مناسب برای سلیقه سازی والا و الگویی می توان از هنرمندان بزرگ معاصر ایران خواست تا آنها نیز در كنار این نمونه ها ، آثار مناسب و درخوری را به وجود آورند تا سلیقه ای قابل اتكا برای هنرمندان مردمی به وجود آید.وی همچنین تصریح كرد: این نكته را باید بدیهی دانست كه هنر مردمی و خود جوش، بخشی جذاب و قابل توجه از بروز علاقه ،‌‏ ایمان و اعتقاد مردمی است كه با هر ترتیب و مناسبتی مهر عمیق خود را از هر راهی بیان می كنند.

آغداشلو افزود: چهره های شمایل ها نه درست هستند و نه غلط، بلكه تبلور آرمان گرایی مومنانی هستند كه كمال و جمال را در این منابع شگفت انگیز تاریخی و اسطوره ای خود جستجو می كنند. در طول تاریخ شمایل گرایی در همه ادیان، هیچ شمایل سازی ادعای واقعیت گرایی تاریخی نمی تواند داشته باشد.شمایل های مسیحی نیز از همین نوع هستند، اما طبیعتا مهارت فنی و استادی در اجرا و تخیل متعالی هنرمندان در جلوه دادن به یك ایمان جمعی نقش تعیین كننده ای دارد.

آغداشلو در پایان سخنانش با اشاره به فعالیت هنرمندان مردمی در طول تاریخ اظهار داشت: هنرمندان مردمی همیشه در طول تاریخ و در هر جای دنیا باورداشت های جمعی را اغلب با سادگی،‌‏شتاب و با توجه به مفهوم به وجود آورده اند.اشاره ای كه به كار هنرمندان معاصر ایران داشتم، از این جهت می تواند راهگشای سلیقه و اجرای بالاتری باشد. اما قطعا نمی توان از بروز این فوران مهر ورزی با عنوان معیار بندی هنری جلوگیری كرد.