این هنرمند ایرانی و مدرس دانشگاه‌های هنر ایران، تنها هنرمند از میان ۴۰ هنرمند شركت كننده در این جشنواره بود كه از فعالیت‌هایش در راستای ترویج و آموزش فرهنگ زیست محیطی تجلیل شد. طی دو هفته‌ی گذشته و همزمان با برگزاری سومین جشنواره هنر سبز، احمد نادعلیان در منطقه‌ی فلورانس اطراف ایتالیا حجاری كرد.

آثار وی در مسیر رودخانه پسیكا -دی- پنیتو به فاصله چند كیلومتر درحالی كه بیشتر این آثار در اطراف آسیاب قدیمی ملینو دل‌گریلو و فاصله این محل تا روستای استیاپا اجرا شده‌اند.

نادعلیان همچنین كارگاه و كلاس آموزشی برای جمعی از دانشجویان دانشگاه بیلفلد آلمان برپا كرد و این دانشجویان با توجه به آشنایی با مجسمه‌سازی، با این هنرمند ایرانی همكاری ‌كردند.

او در این محل، نقش نعل اسب‌هایی را كه از سویی یادآور گذشته این جاده مالرو و از سوی دیگر برای مردم منطقه نشان خوش شانسی و اقبال خوب است، حجاری كرد؛ حجاری‌های یادشده نیز از پل رودخانه در كنار آسیاب تا روستای قدیمی استیپا پراكنده شدند.

انجمن مونتاگناردی با تجلیل از نادعیان حجاری‌هایی را به وی اهدا كرد. "باربارا ملی" - مدیر هنری جشنواره - درباره علت این انتخاب و تجلیل گفت: با توجه به این كه نادعلیان در زمینه هنر محیطی در بسیاری از كشورهای دنیا كار كرده و شخصیت شناخته شده در این زمینه است، حضور وی در این جشنواره موجب اعتبار آن شده است.

مارتین بائور - هنرمند، استاد و سرپرست هنرمندان جوان آلمانی شركت كننده در جشنواره درباره‌ی كارهای این هنرمند ایرانی عنوان كرد: او در آغاز جشنواره آثار كامل هنری با خود به همراه نیاورده بود و حتا چگونگی كار وی دقیقا مشخص نبود، اما در این مدت كارهایش را در انطباق با محیط، مردم و مسائل امروز دنیا ایجاد كرد و این امكان را فراهم آورد كه چشم‌هایشان را باز و ذهنشان را فعال كند. بائور با اشاره به‌ اینكه كارهای نادعیان از سویی حركت اجتماعی - فرهنگی و زیست محیطی است و از سوی دیگر آثار هنری خلاقه، تصریح كرد: كارهای او در ارتباط با آب است و آب در ارتباط با زندگی؛ بدون آب ما نمی‌توانیم زندگی كنیم؛ ارتباط به سرعت واقعی و مجازی در كارهای نادعلیان با هنر پیوند دارد.

او در ادامه گفت كه یكی از بنیادی‌ترین مسائلی كه ما باید به آن فكر كنیم این است كه ما معمولا می‌دانیم كه صنعت و اقتصاد سعی می‌كند چیزی را از طبیعت بردارد و ثروت كسب كند. آنها عمدتا نابود كننده‌ی طبیعت هستند؛ اما نادعلیان قصد سلب و نابودی طبیعت در كارهایش دیده نمی‌شود؛ وی سعی می‌كند كه ارزش‌های طبیعت را به مردم حال و نسل‌های آینده نشان دهد. نادعلیان در سنگ‌ها دخالت می‌كند، اما به آنها صدمه نمی‌زند، بنابراین با نگاهی جدید روبرو هستیم كه چگونه از طبیعت استفاده كنیم بدون آن‌كه آن‌را نابود كنیم.

احمد نادعلیان در پایان این جشنواره، به درخواست مدیر هنری - باربارا ملی - یكی از چیدمان و اجرا‌هایش - اینستالیشن و پرفورمنس - را با موضوع كشته شدن كودكان بی‌گناه در روستای قانا انجام داد.

در این چیدمان و اجرا كه در تاریكی شب اجرا شد، عكس‌های كودكان كشته شده در قانا را زیر آوار پنهان كرده بود، او با چراغ خود به قسمت‌هایی از آوار نور می‌تاباند و هنرمند آلمانی - بریس كریشمن - آوارها را كنار می‌زد و هم‌زمان صدای فریاد ناله و گریه زنان و كودكان شنیده می‌شد. در پایان اجرا نور به روی یك مادر و كودك ایتالیایی تابانده می‌شد. نادعلیان می‌خواهد بر اساس این اجرا و مستندات تصویری جمع‌آوری شده، یك اثر چند رسانه‌یی تولید كند. بنا بر این گزارش، در پی انتخاب این هنرمند معاصر و مدرس دانشگاه‌های هنر ایران به‌عنوان هنرمند محیطی سال، توسط مجله‌ی علمی و فرهنگی یو. تی. ان. ای آمریکا، انجمن مونتاگناردی مستقر در منطقه تاسکانی - فلورانس- ایتالیا، از این هنرمند ایرانی دعوت کرد تا هم‌زمان با سومین نمایشگاه "Verdearte" برای حجاری صخره‌های منطقه پسیكا، راهی ایتالیا شود.