استاد علی اكبر صنعتی صبح دیروز پس از چند سال تحمل بیماری در بستر خود آرام گرفت. این استاد مجسمه ساز ایرانی كه از دو سال قبل به دلیل عارضه مغزی نیمی از بدنش فلج شده بود دیروز صبح در منزل خود دارفانی را وداع گفت.علی اكبر صنعتی در سال ۱۲۹۵ در كرمان به دنیا آمد و در شش ماهگی پدرش را از دست داد، مادرش به دلیل تهیدستی، وی را به مرحوم حاج علی اكبر صنعتی زاده موسس پرورشگاه صنعتی سپرد. علی اكبر از همان كودكی ذوق نقاشی را در خود احساس می كرد. سرانجام پس از تحصیلات ابتدایی حاج اكبر او را نزد پسرش به تهران فرستاد.

وی طی ۱۲ سال در مدرسه كمال الملك نزد استادان نام آوری چون ابوالحسن خان صدیقی، علی محمد حیدریان، حسین خانشیخی و علی رخسار آموزش دید.در سال ۱۳۱۹ به درجه لیسانس در نقاشی نائل شد و در همان سال به كرمان آمد و برحسب وظیفه و ادای دین نسبت به پرورشگاهی كه در آن پرورش یافته بود تعداد ۴۰ تن از كودكان یتیم پرورشگاه را انتخاب و به آنها تعلیم نقاشی داد كه تعدادی از آنها در این زمینه به موفقیت دست یافتند.درسال ۱۳۲۴ به تهران آمد و با كوشش عبدالحسین صنعتی زاده موزه ای در میدان توپخانه ساخت. این موزه به عنوان اولین موزه مردمی در سال ۱۳۲۵با برگزاری نمایشگاهی افتتاح و با استقبال بسیار زیادی روبرو گردید.

در سال ۱۳۵۲ عبدالحسین صنعتی زاده پسر حاج اكبر از دنیا رفت و چهار سال بعد از مرگ وی با كوشش نوه حاج اكبر (همایون صنعتی زاده ) و جمعی از دوستداران هنر موزه هنرهای معاصر (موزه صنعتی ) افتتاح شد.در این موزه تعدادی از تابلوها و مجسمه های استاد ،نمونه های ارزنده دیگری از آثار هنرمندانی مانندكمال الملك و شاگردان او و همچنین سایر هنرمندان معاصر ایرانی و خارجی به صورت دائم به نمایش گذارده شد.