از زمانی كه بشر به یاد دارد همواره خواب و ماهیت رمزآلود آن مورد توجه بوده است. در قدیم بعضی خواب را حالت حد واسط مرگ و بیداری می دانسته اند و برخی معتقد بودند كه فعالیت مغزی در خواب متوقف می شود. در سال ۱۹۲۸ فعالیت الكتریكی مغز انسان برای اولین بار توسط Hans Berger روانپزشك آلمانی به ثبت رسید. در سال های ۱۹۳۹ _ ۱۹۳۷ در دانشگاه هاروارد پایه های شناخت امواج مغزی در خواب توضیح داده شد، حال دیگر تصور بر این نبود كه در موقع خواب فعالیت مغزی به طور كامل خاموش می شود، بلكه بر عكس در موقع خواب امواج مغزی به امواج آهسته و هماهنگ تبدیل می گردد. امروزه كلینیك های خواب به درمان گروه زیادی از بیماران مبتلا به اختلال خواب می پردازند كه به طور كلی شامل كسانی می شود كه طی روز خواب آلوده اند، طی شب خواب راحتی ندارند، در خواب راه می روند، حرف می زنند، دست و پا می زنند و حتی به دیگران آسیب می رسانند، از خواب می پرند، خوابشان نمی برد، خرخر بلند دارند، دچار احساس خفگی در خواب می شوند، حركات غیرارادی و بیش از حد پا ها مانع از خواب آنها می شود، گرفتار حملات خواب طی روز هستند یا بهداشت غلط خواب آنها را دچار مشكل كرده است. نویسنده وبلاگ اختلالات خواب درباره علل برخی از اختلالات خواب می نویسد: «در بیماران مبتلا به وقفه تنفسی، در موقع خواب راه تنفس فوقانی روی هم خوابیده توقف تنفس باعث افت سطح اكسیژن خون و تلاش مجدد فرد برای شروع تنفس می گردد. این پدیده باعث می شود فعالیت الكتریكی مغز بیمار برای چند ثانیه از حالت خواب به بیداری تبدیل شود. تكرار این پدیده طی شب باعث می شود كه همواره امواج مغزی فرد بین بیداری و مرحله اول خواب در نوسان باشد و به مراحل عمیق تر خواب وارد نشود و یا مدت كوتاهی را در مرحله عمیق خواب بگذراند. به این ترتیب هر چند فرد ساعت ها را در رختخواب گذرانده از خواب با كیفیت مطلوب بی بهره مانده است و صبح احساس خستگی می كند. این پدیده دارای عوارض كوتاه مدت و درازمدت است. نتیجه این اختلال در شب خستگی و چرت زدن بیمار در روز بعد است، ولی عارضه درازمدت آن صدمات عروقی و افزایش احتمال فشار خون و سكته مغزی است. تصور می شود كه در میان مردان میانسال مبتلا به فشار خون اولیه، سی درصد دچار وقفه تنفسی خواب تشخیص داده نشده باشند. لذا تفتیش پزشكان در مورد علائم این بیماری در افراد مبتلا به فشار خون بسیار بااهمیت است. بیماران دچار آسم شبانه یا آسم مقاوم به درمان می بایست از نظر علائم این بیماری مورد پرس وجو قرار گیرند و در صورت وجود بایستی از نظر احتمال وقفه تنفسی در خواب مورد بررسی قرار گیرند. همین طور است بیمارانی كه دچار علائم قلبی شبانه یا مقاوم به درمان هستند.»