مثل اینكه لمباندن برخی از بدترین آلاینده های ساخت انسان- حلال ها، تركیبات شیمیایی شوینده و پاك كننده ، حشره كش ها و نظایر آنها- تنها هنری نیست كه از عهده یك موجود ذره بینی معین بر می آید و او اكنون توانایی مفید دیگری را آشكار كرده است. هارولد می (May . H)، میكروبیولوژیست دانشكده پزشكی كارولینای جنوبی در چارلتون و همكارانش طی بررسی هایشان بر روی توانایی های آلاینده خواری Desulfitobacterium، یك جنس از باكتری های غیرهوازی ساكن آب های شیرین، دریافتند كه این موجود كوچك قادر به تولید الكتریسیته است. آنچه باعث شگفتی می و همكارانش شد توانایی تولید الكتریسیته در این باكتری نبود؛ چرا كه از ۱۹۱۲ این پدیده شناخته شده است. اما Desulfitobacterium یك مورد كاملاً متفاوت در بین باكتری هایی است كه الكتریسیته تولید می كنند. تا پیش از كشف می، میكروبیولوژیست ها تصور می كردند كه فقط باكتری های گرم منفی كه دارای دوغشای سلولی اند (یكی در داخل و دیگری در خارج) قادر به تولید اختلاف پتانسیل الكتریكی بین دو غشای خود هستند. (پروتئین هایی كه در غشای بیرونی مستقر شده اند احتمالاً می توانند جریان الكتریكی كه توسط اختلاف پتانسیل تولید می شود را منتقل كنند.) اما Desulfitobacterium یك باكتری گرم مثبت است كه تنها یك غشای سلولی دارد. بدین ترتیب این باكتری به روش متفاوتی الكتریسیته تولید می كند كه مكانیسم آن هنوز به شكل یك راز باقی مانده و می و همكارانش مشغول تحقیق بر روی آنند.علاوه بر این Desulfitobacterium تنها موجود ذره بینی شناخته شده تولیدكننده الكتریسیته است كه می تواند «اسپور» تولید كند- اسپور یك مرحله نهفته و غیرفعال از زندگی است كه خشكی و دمای بسیار زیاد و نیز تابش پرتوها را تحمل می كند. می معتقد است كه یك پیل سوختی كه توسط این باكتری تقویت شده باشد می تواند تا مدت ها پیش از جوانه زدن آن غیرفعال باقی بماند. شاید هم بتوان از آن به طور شایسته ای در سفرهای فضایی دور و دراز استفاده كرد.