بیماری آنفلوانزای طیور به خطری همه گیر تبدیل شده است، حتی هشدارهایی در مورد شیوع جهانی این بیماری نیز مطرح شده است. امكانات تحقیقاتی بهداشتی در اغلب كشورها بسیج شده اند تا با این بیماری مقابله كنند و در این میان، واكسن سازان نقش ویژه ای دارند. روش تازه ای كه برای تولید انبوه ویروس های بی آزار ابداع شده، واكسن سازان را امیدوار كرده است به زودی واكسن آنفلوانزای طیور را تولید كنند.هنگامی كه یك ویروس به داخل سلول نفوذ می كند، كدهای ژنتیكی آن را دستكاری می كند و سلول را مجبور می كند به جای تولید پروتئین های معمولی و ادامه حیات، نسخه هایی مشابه خودویروس تولید كند. ویروس های جدید هم به دیگر سلول ها حمله می كنند و همین كارها را انجام می دهند و بدین شكل حجم وسیعی از ویروس ها، بدن را اشغال می كنند. اما اگر سیستم ایمنی بدن از قبل، این ویروس ها را شناخته باشد، می تواند در برابر آن ها مقاومت كند و از شیوع ویروس ها جلوگیری كند. این شناسایی قبلی ویروس توسط واكسیناسیون انجام می شود. معمولا ویروس غیر مضر آن بیماری یامیكروب ضعیف شده را به بدن تزریق می كنند تا سیستم ایمنی بدن آن را شناسایی كند. اما ویروس ها مدام در حال جهش هستند و كدهای ژنتیكی شان تغییر می كند. از این رو واكسن سازها پیوسته در حال تطبیق محصولات خود با انواع جدید بیماری وبه روزرسانی آن ها هستند.واكسن سازی، فرایند زمانبری است. شناسایی كدهای ژنتیكی جدید ویروس ها، خلع سلاح ژنتیكی آن ها و در نهایت تولید انبوه واكسن در آزمایشگاه، هر كدام زمان زیادی می برد. یوشیهیرو كاوا اوكا و گابریل نیومن، پژوهشگران دانشگاه ویسكانسین مدیسون و دانشگاه توكیو، روشی برای تولید انبوه، سریع و به صرفه تر ویروس های بی خطر ابداع كرده اند كه می تواند ماده واكسن سازی را به سرعت فراهم كند. روش ابداعی آن ها در نشریهٔ الكترونیكی PNAS منتشر شده است. در این روش، ابتدا ویروس دستكاری ژنتیكی می شود تا خاصیت بیماری زایی خود را از دست بدهد. سپس این ویروس ها را با روش پیشرفته ژنتیك معكوس به درون سلول های كلیه میمون تزریق می كنند و این سلول ها همانند كارخانه ای كوچك، میلیون ها نسخه از این ویروس ها را برای تولید واكسن فراهم می كند. سلول های كلیه میمون جزو معدود سلول هایی هستند كه دارای هیچ گیرنده عفونی نیستند و از سوی دیگر، هیچ گاه به غده و تومور تبدیل نمی شوند. این سلول ها یك ایراد دارند: برای وارد كردن ژن های جدید ویروس ها به سلول های كلیه میمون، به مولكول های آلی حامل پلاسمید نیاز است و این كار معمولا كار آسانی نیست. (پلاسمید به مولكول DNA خارج از هسته گفته می شود).كاوا اوكا در سال ۱۹۹۹، روش بالا را ابداع كرده بود. اما آن چه در مقاله اخیرش توضیح داده است، روشی است كه با تعداد كمتری از این مولكول های آلی حامل پلاسمید، می توان ویروس را به درون سلول كلیه فرستاد. با این كار، كارایی تولید ویروس افزایش می یابد و می توان در زمانی كم، حجم زیادی از این ویروس ها را تولید كرد.پزشكان پیشنهاد كرده اند با استفاده از این روش، این ویروس های هم خانواده ولی بی آزار را به تخم مرغ تزریق كرده تا به صورت یك واكسن در مصرف غذایی روزانه مردم مورد استفاده قرار بگیرد. البته هنوز برای رسیدن به این مرحله راه زیادی در پیش است.