یك دانشجوی دكتری دانشگاه صنعتی امیركبیر با بهره‌گیری از تكنیك‌های مهندسی بافت موفق به ساخت غضروفی مصنوعی شد كه به گفته وی به دلیل استفاده از مواد زیست‌تخریب‌پذیر در آن برخلاف نمونه‌های مشابه خارجی به سهولت در بدن جاسازی شده و هیچ‌گونه عوارض جانبی در پی ندارد. دكتر سعید كرباسی، دانش آموخته دكتری دانشكده مهندسی پزشكی دانشگاه صنعتی امیركبیر خاطرنشان كرد: پروژه اجرا شده بازسازی و ترمیم غضروف به روش مهندسی بافت است به این صورت كه عملاً یك غضروف مصنوعی، جایگزین بافت‌های آسیب دیده غضروف می‌شود.وی با بیان این كه نتایج حاصل از این پروژه به تایید دانشگاه آكسفورد انگلستان رسیده است، خاطرنشان كرد: نتایج این طرح در درمان آسیب‌هایی نظیر آرتروز مفصل در زانو و دیسك‌های بین مهره‌یی كاربرد دارد.كرباسی درباره نحوه اجرای این پروژه گفت: در ابتدا سلول‌های غضروف مفصلی حیوان را جدا كرده و سپس بر روی سطح یك پلیمر زیست تخریب پذیر نشانده شد. این پلیمر زیست تخریب پذیر در داخل بدن تخریب شده و محصولات تخریب آن اثرات سمی در بدن ندارد.وی خاطرنشان كرد: با بهینه‌سازی و شبیه سازی رشد و متابولیسم این سلول‌ها بر روی پلیمر مورد نظر، همزمان با رشد بافت جدید پلیمر نیز تخریب می‌شود كه با توجه به این كه غضروف یك بافت بدون رگ است، سرعت بازسازی و ترمیم در آن بسیار كند می‌باشد، بنابراین برای افزایش سرعت رشد بافت جدید غضروفی باید با كنترل عوامل محیطی مثل pH، درصد اكسیژن، قابلیت نفوذ یونی و فشار شبیه‌سازی مناسبی از بافت در خارج از بدن ایجاد كرد.وی افزود: در این رساله دكتری با كنترل همه عوامل محیطی تاثیرگذار بر رشد بافت غضروف، بازسازی بافت جدید تا دو برابر افزایش یافت كه در مقایسه با مطالعات انجام شده در سطح دنیا قابل توجه است.كرباسی در عین حال با اشاره به این كه این پروژه در مرحله آزمایش‌ها حیوانی است ابراز امیدواری كرد كه با توجه به درصد بالای مبتلایان به آسیب‌های مفصلی در دنیا و نیاز شدید به درمان آن، این طرح در آینده به مرحله آزمایش‌های انسانی برسد.این دانش‌آموخته دانشگاه صنعتی امیركبیر اضافه كرد: تفاوتی كه بین غضروف مصنوعی ساخته شده به این روش و دیگر غضروف‌های مصنوعی ساخته شده در دنیا وجود دارد این است كه در ساخت غضروف‌های مصنوعی متداول از موادی استفاده می‌شود كه زیست تخریب پذیر نبوده و در زمان‌های طولانی در داخل بدن دچار تخریب نمی‌شوند و حتی موجب ایجاد التهاب و تورم در بدن می‌شوند اما در این روش همزمان با رشد غضروف جدید، ماده نیز تخریب می‌شود و ترمیم به طور كامل صورت می‌گیرد. همچنین شبیه سازی انجام شده در این روش موجب می‌شود كه سرعت تشكیل بافت جدید به مقدار قابل توجهی افزایش یابد.