كلیه انجمن ها و دولت ها تلاش خود را برای مبارزه با آنفلوانزای طیور آغاز كرده اند. درست دو سال بعد از بیماری سارس كه تأثیر بسیار بدی در اقتصاد منطقه داشت، اكثر كشورها با یك مریضی واگیردار دیگر به نام آنفلوانزای پرندگان روبه رو شده اند.بیماری سارس در سال ۲۰۰۳ موجب از بین رفتن ۸۰۰ نفر گردید و ۸ هزار نفر نیز به این بیماری مبتلا شده بودند. طبق اعلام بانك آسیایی ADB، این بیماری ۱۸ بیلیون دلار به اقتصاد آسیا ضرر وارد كرد. بیشترین ضربه را كشورهای سنگاپور، هنگ كنگ، چین، تایلند، ویتنام، تایوان و مالزی دیدند كه معمولا كشورهای صاحب صنعت بوده و محصولات آن ها در تمام دنیا پخش می شود.پیش بینی می شود كه آنفلوانزای طیور تعداد بیشتری تلفات داشته باشد و بر اقتصاد كل جهان تأثیرمنفی داشته باشد و طبق پیش بینی بانك ADB فقط در منطقه جنوب شرقی آسیا بیش از ۲۵۰ بیلیون دلار ضرررا شاهد خواهیم بود.طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی (WHO)، آنفلوانزای طیور كه دارای شش فاز مختلف می باشد اكنون در سومین فاز خود قرار دارد و تا سال ۲۰۰۳ در منطقه آسیا ۶۰ كشته بر جای گذاشته است و هنوز به فازی كه در آن ویروس از انسان به انسان انتقال پیدا می كند نرسیده است.طبق اعلام WHO در فاز ۳ كه اكنون در آن قرار داریم می بایست سرمایه گذاری لازم برای پیشگیری و ریشه كن كردن این ویروس انجام شود، در غیر این صورت در فاز ۴، بعضی از كشورهای حاوی ویروس می بایست در قرنطینه قرار گیرند. در فاز ۵، كلیه حمل و نقل ها و مسافرت ها می بایست محدود شده و ارتباط بین كشورها در تمامی زمینه ها كم خواهد شد.با توجه به این كه این ویروس در بعضی از كشورهای اروپایی نیز مشاهده شده است، دولت های آسیایی (علی الخصوص جنوب شرق آسیا) زمان را از دست نداده و طرح های لازم برای جلوگیری از اشاعه این ویروس را به اجرا درمی آورند.در مالزی شركت های نستله و شل، در چین شركت های Gamble و كداك، در اندونزی شركت های PT و Sanjoyo تدابیر لازم برای جلوگیری از ورود این ویروس را به اجرا درآورده اند. تمامی این شركت ها بیش از ۵ هزار نفر پرسنل دارند.به نظر می رسد این ویروس بسیار وحشتناك تر و مقیاس وسیع تری نسبت به سارس داشته باشد و متقابلا قربانیان بیشتری نیز بگیرد.