دبیر انجمن روانپزشكی كودك و نوجوان ایران گفت:مطالعات نشان می‌دهد كه،اختلال نقص توجه یا بیش فعالی(‪ (ADHD‬و كم تمركزی یكی از شایعترین اختلالات روانپزشكی در كودكان است.دكتر "مهدی تهرانی دوست" فوق تخصص روانپزشكی كودك و نوجوان با بیان این مطلب افزود:این اختلال روانی تا چهار برابر در پسرها شایعتر است.وی افزود:رفتارهای مقابله جویانه در دخترها كمتر از پسران است و به عبارتی علامت عمده این بیماری در دختران حواسپرتی است در صورتی كه پسرها بیشتر به علت "بیش فعالی" به كلینیك‌ها ارجاع می‌شوند.وی گفت:كودكان مبتلا به این اختلال با وجود اینكه از هوش خوبی برخوردار هستند در تمركز مشكل دارند و تكالیف خود را یا به سختی انجام می دهند و یا اینكه مدت زمان زیادی را صرف آن می‌كنند.دكتر تهرانی دوست با اشاره به اینكه میزان دقت این كودكان پایین است افزود:كودكانی كه دچار اختلال بیش فعالی یا ‪ ADHD‬هستند در مدرسه معمولا برای همسالان و معلمان خود مشكل آفرین هستند.فوق تخصص روانپزشكی كودك و نوجوان یادآورشد:بیش فعالی حدود ‪ ۵‬تا‪۷‬ درصد كودكان در سنین مدرسه را در برمی‌گیرد اما شدت آن در كودكان مختلف متفاوت است.وی با بیان اینكه بیش فعالی،جمعیت زیادی از كودكان و حتی نوجوانان را در برمی‌گیرد تصریح كرد:این اختلال در حال حاضر یك مساله مهم بهداشت روانی جامعه محسوب می‌شود.فوق تخصص روانپزشكی كودك و نوجوان اضافه كرد:این بیماری با زندگی كودك در خانواده ،مدرسه و اجتماع تداخل می‌كند به طوریكه ناتوانی‌های كودك می‌تواند حتی تا سنین بلوغ تداوم یابد.وی با بیان اینكه بیشتر كودكان مبتلا به بیش فعالی نشانه‌های رفتار پرخاشگری و نافرمانی را از خود نشان می‌دهند افزود:اهمیت درمان كودكان مبتلا به این اختلال با بالاتر بودن خطر بزهكاری در این كودكان بارزتر می‌شود.دكتر تهرانی دوست یادآور شد:كودكان مبتلا به اختلال بیش فعالی از صبر و تحمل كمی برخوردار هستند و به همین دلیل در امتحانات تحمل پاسخ دادن به سوالات را ندارند و دچار افت تحصیلی می‌شوند.وی گفت:در مدرسه كودكان مبتلا به این اختلال قادر به انجام تكالیف نبوده و نیازمند توجه بیشتری از سوی معلمان و والدین می‌باشند.دبیر انجمن روانپزشكی كودكان و نوجوانان اظهار داشت:تشخیص بیش فعالی یك تشخیص بالینی است و مصاحبه با والدین اولین قدم در فرایند ارزیابی این بیماری است.وی افزود:بسیاری از والدین كه كودكان آنها مبتلا به اختلال بیش فعالی هستند با در نظر گرفتن اینكه عدم توجه و تمركز كودك و فعالیت زیاد آنها ناشی از شیطنت كودكانه است و نیازی به درمان ندارد،از مشاروه با روانپزشك خودداری می‌كنند.وی افزود:این درحالی است كه اگر این اختلال مورد توجه قرار نگیرد و در جهت درمان كودكان مبتلا به این اختلال توجهی نشود مشكلات تحصیلی و اجتماعی برای آنها به وجود خواهد آمد.