سرگیجه های ناگهانی، از دست دادن توان بدنی، رنگ پریدگی پوست، ریزش شدید مو، سردردهای طولانی و... می توانند علت خونی داشته باشند، با این حال معمولا جدی گرفته نمی شوند. افراد یا با نوشیدن لیوانی آب قند یا با دراز كشیدن و استراحت سعی می كنند این عوارض را برطرف كنند و به محض بهتر شدن حال عمومی، فراموش می كنند پی قضیه را بگیرند. با اینكه آمارهای سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد كه یك چهارم جمعیت دنیا به بیماری كم خونی مبتلا هستند، اما از جمله بیماری هایی ست كه كمتر در مورد آن صحبت می شود. كم شدن خون بدن باعث بیماری كم خونی نمی شود، بلكه به زبان ساده می توان گفت كیفیت خون كاهش پیدا می كند؛ یعنی خون نمی تواند وظایف خود را بخوبی انجام دهد. در بیماری كم خونی، شمار دسته ای از سلول های خونی كه به گلبول های قرمز معروف هستند، كاهش پیدا می كند. گلبول های قرمز از مهمترین سلول های تشكیل دهنده خون هستند كه در خون شناورند. در بیماری كم خونی به علت كاهش تعداد گلبول های قرمز، تبادل اكسیژن و دی اكسید كربن بین سلول ها و خون دچار اختلال می شود. كاهش تعداد گلبول های قرمز می تواند دلایل مختلفی داشته باشد.این نوع كم خونی، كم خونی ناشی از فقر آهن نامیده می شود كه مهمترین علت ابتلا به بیماری كم خونی در كشورهای در حال توسعه است. دریافت ناكافی آهن به علت دسترسی نداشتن به مواد غذایی حاوی آهن، ساخت گلبول های قرمز را كاهش می دهد. مواد غذایی پروتئینی مثل گوشت قرمز، مرغ، ماهی، جگر، تخم مرغ و حبوبات مثل عدس و لوبیا و سبزی هایی مثل اسفناج، آهن فراوانی دارند. آهن موجود در پروتئین های حیوانی مثل گوشت قرمز بهتر توسط بدن جذب می شوند، در حالی كه جذب آهن پروتئین های گیاهی مانند اسفناج كمتر است. میزان نیاز بدن به عنصر آهن براساس سن و جنس افراد متفاوت است. افرادی كه به خون سازی بیشتری نیاز دارند، باید آهن بیشتری مصرف كنند. زنان باردار، دختران جوان و كودكان بخصوص كودكان زیر دو سال از جمله این افراد هستند. درنتیجه می توان گفت این افراد بیشتر مستعد ابتلا به بیماری كم خونی هستند، اما این بیماری در هر سنی ممكن است بروز كند و در هر دو جنس زن و مرد دیده می شود. بی توجهی به بیماری كم خونی بخصوص در مورد كودكان با عواقب جبران ناپذیری همراه است. كودكان به علت رشد سریع، نیاز بیشتری به خون سازی دارند و باید به میزان كافی آهن دریافت كنند. فقر آهن و كم خونی در كودكان باعث كاهش بهره هوشی و كاهش قدرت یادگیری می شود و به رشد مغزی كودكان صدمه می زند. این نوع آسیب ها را به هیچ وجه نمی توان با درمان های بعدی جبران كرد. داشتن یك رژیم غذایی مناسب، بهترین راه پیشگیری ست.