حدود یكصد نقاش رئالیست و هایپررئالیست با ارائه آثار خوددر فرهنگسرای نیاوران گردهم آمدند. سعیده امین- چقدر هیجان انگیز است كه روبه روی تابلوی مرحوم صنیع الملك بایستی و با عمق وجودت از مرزهای رنگ و طرح عبور كنی تا برسی به جان نقاشی. بعد هم چند قدم آن طرف تر چشمانت به جمال آثار مرتضی كاتوزیان، ایرج اسكندری و نامی پتگر روشن شود. بازآفرینی طبیعت به دست كسانی كه حالا دیگر نیستند و خود به جزئی از طبیعت بدل شده اند و هنر دستانی كه شاید حالا زنده اند، اما در گوشه ای از تاریخ معاصر هنرهای تجسمی به فراموشی سپرده شده اند، آرمانی واقع گرایانه را ممكن ساخت است.از چند ماه قبل مجمعی از هنرمندان تصمیم گرفتند تا آثار نقاشان رئالیست و هایپررئالیست را در یك نمایشگاه عظیم جمع آوری كنند. پس از انتشار فراخوان، بیش از ۸۰۰ اثر از سراسر ایران به دبیرخانه نمایشگاه رسید و یك هیات خبره متشكل از نقاشان صاحب نامی چون علی اكبر صادقی، منوچهر معتبر، نامی پتگر، مهدی علیزاده، كاظم چلیپا، علی پتگر، جمال الدین خرمی نژاد و ایرج اسكندری مجموعه این آثار را بررسی و برای بازدید در نمایشگاه انتخاب كردند. از میان آثار رسیده، تعداد ۱۴۷ نقاشی گزیده شد كه در نهایت در دو نگارخانه اصلی و شماره ۲ فرهنگسرای نیاوران بر دیوار رفت. بسیاری از خالقان این آثار از دنیا رفته اند؛ مرحوم جعفر پتگر، مرحوم علی محمد حیدریان، مرحوم صنیع الملك و مرحوم فتح الله عباد و... .

سال هاست كه دستان این هنرمندان دیگر با قلم و رنگ و سیاه قلم آشنا نیست، اما هنر دستان آنها یا كنج خانه یك هنر دوست خوش قریحه خاك می خورد یا بر دیوار موزه ها و نگارستان ها جا خوش كرده است. اگر امضای كوچك پای تابلو هم نباشد شاید كمتر كسی پی ببرد كه خالق این تابلوها كیست.شاید دوران برای هنرمندان معاصر ما كه البته هنوز در قید حیاتند اندكی تفاوت كند. مرتضی كاتوزیان، نامی پتگر، غلامعلی افضلی، ناصر آراسته، علی پتگر، حسین ترمه چی، مرتضی حبیب پور، عربعلی شروه، حسین صدری، كسری كیایی، احمد وكیلی، طناز یارمحمدی، مجدالدین خرمی نژاد، مهدی فرهادیان، شهروز مهاجر، علی ندایی و احمد وطنی از هنرمندانی هستند كه اقبال آن را داشته اند تا آثارشان در كنار هنرمندان قدیم به نمایش دربیاید.تمام این هنرمندان اعم از رئالیست ها و هایپررئالیست ها جدا از اینكه در دنیای مردگان باشند یا زندگان به یك درك مشترك از زیبایی شناختی هنر رئالیستی رسیده اند؛ اینكه نقش نگاری از طبیعت به دست انسان هیچ وقت یك باز نمایی و تقلید محض نیست، بلكه تغییر و سلیقه خاص هنرمند از طبیعت بوده و از نسخه برداری جداست.اینكه رئالیست واقعیت عینی را بدون دخالت نیروی تخیل یا احساسات به تصویر بكشد كاری متفاوت از كپی برداری از طبیعت است، چه اینكه هر شخص دنیا را از دریچه خود نگاه می كند و واقعیت این است كه از مقابل مردمك یك چشم (مال هر كس كه می خواهد باشد) بگذرد. به هر حال مجموعه ای از آثار رئالیستی در فرهنگسرای نیاوران به نمایش گذاشته شده و علاقه مندان می توانند برای بازدید از این نمایشگاه به انتهای خیابان پاسداران، مقابل پارك نیاوران، فرهنگسرای نیاوران مراجعه كنند.