بنی‌اعتماد: فیلم من نه برای پز دادن است نه پروپاگاندا

باران کوثری,اکران سینما,سینمای ایران,رخشان بنی اعتماد

کارگردان فیلم سینمایی «قصه‌ها» با تاکید براینکه فیلم‌هایش را براساس دغدغه‌هایش می‌سازد، یاد آور شد، فیلم من نه برای پز دادن است نه پروپاگاندا، نه برای خوش کردم دل فلان سازمان و نهاد.

سمیه علیپور: اکران «قصه‌ها» به کارگردانی رخشان بنی‌اعتماد یکی از امیدوارکننده‌ترین نقاط دوران مدیریت حجت‌الله ایوبی در سازمان سینمایی است؛ فیلمی که بیش از دو سال را در بلاتکلیفی سپری کرد و در روزهایی که بعد از بسته ماندن پرونده چند فیلم، انتظار نمی‌رفت «قصه‌ها» هم راه به پرده نمایش ببرد، بالاخره فضای اکران آن فراهم شد.

«قصه‌ها» در دوره‌ای ساخته شد که بنی‌اعتماد امکان دریافت پروانه ساخت برای یک فیلم سینمایی با فیلمنامه‌ای چون «قصه‌ها» نداشت و در نتیجه راهی را انتخاب کرد که بتواند حرف خودش را حتی در سخت‌ترین شرایط بزند.

این فیلم روایتی است از سرنوشت شخصیت‌های شناخته شده فیلم‌های سابق این فیلمساز که البته جداگانه از فیلم‌های پیشین و بدون آشنایی قبلی با شخصیت‌ها هم قابل درک است.

فرهاد اصلانی، باران کوثری و مهراوه شریفی‌نیا بازیگران، کوهیار کلاری فیلمبرداری و بنی‌اعتماد با حضور در کافه‌خبر درباره «قصه‌ها» صحبت کردند و به پرسش‌های آنتونیا شرکاء منتقد فیلم و عبدالجواد موسوی شاعر و منتقد فیلم پاسخ دادند.

آنتونیا شرکاء (منتقد فیلم): یادم هست سال 91 بود که «قصه‌ها» را در یک نمایش خصوصی دیدم. قابل درک بود که خانم بنی‌اعتماد با ایمان و علاقه این فیلم را ساخته بود. آنجا همه ما مانند خانم بنی‌اعتماد آرزو داشتیم شرایط اکران این فیلم به وجود آید و الان خوشحالم در شرایطی نشسته‌ایم که فیلم به نمایش عمومی درآمده و همه می‌توانند آن را ببینند. دیشب دوباره فیلم را در سینما فرهنگ دیدم، همه مخاطبان، یعنی افرادی که سینمایی نبودند و در یک سینمای عمومی به تماشای فیلم نشسته بودند، بعد از پایان پخش فیلم، دست زدند و آن را تشویق کردند. همین که همه به طور خودجوش دست زدند، این ذهنیت را در من به وجود آورد که بخش عمده‌ای از هدف خانم بنی‌اعتماد برای ساخت این فیلم تامین شده است و فیلم مخاطب خود را یافته و تماشاگر از دیدن آن لذت می‌برد.

خانم بنی‌اعتماد در مصاحبه‌هایی که از شما خواندم متوجه شدم، شما فیلم را با مجوز فیلم کوتاه ساخته‌اید و این راه حلی بود که در آن شرایط برای ساخت فیلم انتخاب کردید. در عین حال در سینمای نئورئالیستی ایتالیا «دزد دوچرخه» در شرایط خاصی ساخته می‌شود که تحت تاثیر موضوعات اجتماعی است. نتیجه آن شرایط به وضوح در فیلم قابل مشاهده است. در مورد «قصه‌ها» هم احساس کردم چنین حالتی به وجود آمده است؛ یعنی شرایط اجتماعی نوع ساختار فیلم که همان قصه‌های مختلف است به وجود آورده است. البته که وضعیت هر دوی این فیلم‌ها و متاثر بودنشان از این شرایط اجتماعی مساوی نیست.

پرسش من این است که اگر شرایط دیگری بود باز هم این فیلم را به همین ترتیب می‌ساختید یا یک فیلم بلند داستانی، به این معنی که یک قصه می‌ساختید یا قصه‌ها؟

رخشان بنی‌اعتماد (کارگردان): ساختار فیلمنامه و فیلم «قصه‌ها» زاییده شرایط دوران ساخت خود آن است. یکی از دلایل مهم نوشتن فیلمنامه‌ها در قالب چند قصه، دغدغه‌های مختلفی بود که بعد از چند سال فیلم نساختن داشتم و دلیل دیگر همین موضوعی  که شما اشاره کردید، یعنی امکان گرفتن مجوز ساخت برای فیلم‌های کوتاه. مجموعه این شرایط  به انتخاب چنین ساختاری رسید که بهترین تصمیم در آن زمان بود،  شاید اگر شرایط متفاوتی بود «قصه‌ها» به شکل دیگری ساخته می‌شد، ولی این انتخاب از سر ناگزیری نبود، پیداکردن راه حلی بود که با درک موقعیت از شرایط، امکان ساختن فیلم را در مناسب‌ترین  وضعیت با خواست خودم فراهم می‌کرد. از همه این مسایل گذشته تجربه تازه‌ای بود که همیشه انگیزه دست زدن به تجربه‌های تازه را دارم.

کد N846797