موزه مطبوعات ترکیه به روایت خبرنگار ایسنا

عصر یک روز تابستان، در کنار تنگه "بوسفور" جایی میان آسیا و اروپا، در مهد فرهنگ و معماری امپراطوری عثمانی و در کنار مسجد "ایاصوفیه" و مسجد "سلطان احمد"، از تراموآ یا همان قطار برقی پیاده می‌شوم. در خیابانی تنگ و شلوغ از لابه‌لای توریست‌های بلوند و چشم آبی اروپایی و آمریکایی خودم را به خیابان "دیوان یولو" می‌رسانم. جلوی ساختمانی سفید رنگ با معماری قدیمی متعلق به دوره عثمانی، مثل دیگر ساختمان‌های این منطقه، می‌ایستم. روی دیوار، تابلوی طلایی رنگ کوچکی به چشم می‌خورد که روی آن به زبان ترکی و انگلیسی نوشته شده: "موزه مطبوعات".

روایت خبرنگار بخش رسانه ایسنا از موزه مطبوعات ترکیه به شرح زیر است:

از لای درب سیاه رنگ موزه وارد تاریخ مطبوعات و رسانه ترکیه می‌شوم. تاریخی که قدمتش به قرن 16 میلادی برمی‌گردد. اگرچه موزه سه طبقه مطبوعات و رسانه ترکیه از سال 1988 توسط اتحادیه روزنامه نگاران ترکیه اداره می‌شود، ولی ساختمان موزه در سال 1865 توسط معمار سوییسی برای مقاصد دیگر طراحی شده و 27 سال است که این ساختمان در اختیار موزه مطبوعات و رسانه قرار گرفته است.

در این موزه می‌توان انقلاب تکنولوژی در مطبوعات و رسانه را از زمان چاپ سنگی مشاهده کرد؛ مثلا میز و صندلی‌هایی متعلق به روزنامه‌نگاران سال 1870، ماشین‌های قدیمی صنعت چاپ، ماشین چاپ تخت، ماشین تایپ متعلق به سال 1892، ماشین چاپ افست آلمانی، ماشین تحریر قدیمی، ماشین تلکس و دستگاه مخابره عکس به نام "تله فتو" در این موزه وجود دارد که در طبقه همکف خودنمایی می‌کنند.

به گزارش ایسنا، در سالن طبقه اول و در گوشه سمت راست، وسایل استفاده شده توسط اولین آژانس خبری ترکیه به نام "آنادولو" به معرض دید گذاشته شده است.

دست‌نوشته‌های نخستین روزنامه‌نگاران عثمانی مانند "عبدی ایپکچی"(1929-1979)، "ستیش امک"(1935-1990) و "چیهاد بابان"(1911-1984) در این قسمت از موزه قرار گرفته است.

در گذر از طبقه همکف سالن نخست، به سالن دیگری می‌رسم که بیش از 60 نقاشی رنگ روغن متعلق به دوره عثمانی‌ها از چهره روزنامه‌نگاران آن زمان در آن چیده شده است. پرتره روزنامه‌نگاران معروف ترک مانند "عبدی ایپکی"(1979) و "حسن فهمی"(1909) در این سالن قرار گرفته است.

به پیشنهاد همسفر ایتالیایی‌ام که قبلا از این موزه بازدید کرده است، به طبقه سوم موزه می‌روم. جایی که کتابخانه‌ای بسیار غنی در آن مکان وجود دارد. کتابخانه‌ای که تنها مخزن کتاب نیست، بلکه مرکز اسناد و آرشیو روزنامه‌های کشور ترکیه محسوب می‌شود. در این کتابخانه مجموعه‌ای از روزنامه‌ها و نشریات چاپی و دیجیتالی در زمینه‌های تاریخی، آموزشی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگ، روانشناسی و ارتباطات وجود دارد. در میان این کتابخانه، سالن مطالعه‌ای قرار گرفته که معمولا کسی در آنجا مشغول مطالعه نیست و همه 25 صندلی این سالن تبدیل به استراحتگاهی شده برای توریست‌ها و ترک‌هایی که گاهی کتابی در دست، آن را ورق می‌زنند و این روزها روزنامه‌ها را پی اخبار این روزهای انتخابات پارلمان ترکیه از دید می‌گذرانند.

از روزنامه‌های نخستینی که در این طبقه وجود دارد می‌توان به "وقایع المصریه"(1828)، "عصر قانون اساسی"(1920)، "چاپ پارلمان ملی"(1920)، "اعلان جمهوری"(1923) و "سخنرانی مصطفی کمال آتاتورک"(1927) اشاره کرد. طبق آماری که دولت ترکیه منتشر کرده، سالانه بیش از 5 هزار محقق از کتابخانه و آرشیو موزه ملی مطبوعات و رسانه ترکیه استفاده می‌کنند. موزه‌ای که تنها مورد استفاده تحقیقاتی نیست، بلکه در این موزه سالانه رخدادهای فرهنگی و هنری بسیاری اتفاق می‌افتد.

در طبقه سوم موزه سالن دیگری با ظرفیت یکصد نفر وجود دارد که برای ملاقات‌ها، کنفرانس‌ها، سمینارها و جشنواره‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. ولی طبقه دوم موزه معمولا میزبان بهتری برای رخدادهایی از این دست است. در این طبقه شش سالن بزرگ وجود دارد که نمایشگاه‌های مختلف هنری شامل نمایشگاه نقاشی، کارتون، سرامیک، مجسمه‌سازی، حکاکی، تذهیب، مینیاتور و خوشنویسی برپاست و هر 19 روز یک‌بار نمایشگاه‌ها تغییر می‌کنند.

همچنین یک کارگاه آموزشی با ظرفیت 30 نفر در این مکان وجود دارد که کارگاه‌های نقاشی، هنرهای پلاستیکی، مینیاتور، خوشنویسی و تذهیب در این مکان برپا می‌شود. نکته جالب در این موزه وجود یک سالن کوچک تئاتر است که برای نمایش‌های کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

موزه ملی مطبوعات و رسانه ترکیه که فرصتی برای کشف دنیای مطبوعات این کشور است در روزهای کاری کشور ترکیه از دوشنبه تا جمعه از ساعت 14 تا 17 برای بازدید علاقه‌مندان دایر است.

گزارش: مصطفی صالحی نژاد

انتهای پیام

کد N846219