احسان عبدی‌پور در گفتگو با مهر:

«آه ای عبدالحلیم» در بوشهر ساخته می‌شود/ قصه زندگی عده‌ای جوان

فرهنگی

احسان عبدی پور تازه ترین فیلم سینمایی خود را با نام «آه ای عبدالحلیم» در بوشهر جلوی دوربین می‌برد.

احسان عبدی پور که برای ساخت سومین فیلم خود پس از «تنهای تنهای تنها» و «پاپ» مجوز ساخت دریافت کرده است درباره موضوع فیلمنامه «آه ای عبدالحلیم» به خبرنگار مهر گفت: بعد از به پایان رسیدن ساخت فیلم «پاپ» و البته بی نتیجه ماندن انتظار برای اکران آن، تصمیم گرفتم یکی از طرح هایی را که پیش از این داشتم به صورت فیلمنامه درآورم.

وی ادامه داد: نتیجه کار، فیلمنامه «آه ای عبدالحلیم» شد که پس از نهایی شدن مهتاب کرامتی و طهورا ابوالقاسمی به عنوان تهیه‌کنندگان مرا همراهی کردند و خوشبختانه مجوز ساخت نیز دریافت کردم و در نظر دارم پس از پایان تعطیلات آخر هفته با تیم تولید به بوشهر بروم.

کارگردان فیلم اکران نشده «پاپ» با اشاره به اینکه فیلمبرداری به طور کامل در بوشهر انجام می شود، بیان کرد: علاوه بر بازیگران چهره از بازیگران بومی نیز استفاده خواهم کرد.

به گفته وی، «آه ای عبدالحلیم» مضمونی اجتماعی دارد و داستان عده ای جوان است که تصمیم دارند به یکباره فرم زندگی خود را تغییر دهند.

عبدی پور درباره دلایل انتخاب نام فیلمش نیز گفت: عبدالحلیم حافظ نام خواننده معروف مصری است که صدای آواز این خواننده در فیلم شنیده می شود و از سوی دیگر حلیم به معنای صبور است و جوانان فیلم هم در حال صبوری کردن در برابر شرایطی هستند که زندگی برای آنها ایجاد کرده است. مجموع این تعابیر و مفاهیم باعث شد تا نام فیلم را «آه ای عبدالحلیم» بگذارم که هم به معنای صبر است و هم رنگ مایه‌ای از حسرت نیز در آن دیده می شود.

وی با بیان این مطلب که برخی از سکانس های فیلم که در ایتالیا می گذشت حذف شده است، عنوان کرد: برخی از صحنه های موجود در فیلمنامه در ایتالیا می‌گذشت که هنگام تولید ترجیح دادیم آنها حذف شوند.

کارگردان فیلم «تنهای تنهای تنها» با اشاره به تفاوت های این فیلمنامه سینمایی با دیگر آثارش گفت: در فیلمنامه «آه ای عبدالحلیم» پیشنهادهایی به قانون داده می شود و در نگاه کلی از قانون می خواهد با صبوری بیشتری نسبت به آدم‌ها نگاه کند و ابعاد مختلف یک جرم را با دقت بیشتری مورد ارزیابی قرار دهد.

عبدی پور در پایان گفت: در این فیلم به آدم‌ها و شرایطی که در آن زندگی می کنند عمیق تر از دو فیلم «تنهای تنهای تنها» و «پاپ» نگاه کرده ام.