تئاتر موزیکال در مسیر پیشرفت

نمایش موزیکال, تئاتر موزیکال, تئاتر

نمایش مری پاپینز که این روزها تماشاگران را به تالار وحدت می‌کشاند و مقایسه اش با کارهای مشابه سال‌های اخیر نشان می‌دهد تئاتر موزیکال راه خود را یافته و در مسیر پیشرفت گام بر می‌دارد.

نمایش موزیکال، هنری جدید و ناشناخته در ایران و جهان نیست این نوع تئاتر از دهه ها قبل در جهان و سال های نه چندان دور در ایران رواج یافته و هواداران خود را پیدا کرده است.


طی چند سال اخیر در کشور تعداد اندکی نمایش موزیکال به صحنه رفت که یکی از دلایل سروصداهایی که ایجاد کردند قیمت بلیت گران و متفاوت از دیگر نمایش ها بود اما جدای از نام گذاری تئاتر لاکچری که حواشی خود را به وجود آورد این عرصه مخاطبان خود را پیدا کرد و به دلایل گوناگون محبوب شد و در هر نوبت اجرا سالن ها پر شدند و بلیت ها به طور کامل فروش رفتند.


این روزها نمایش مری پاپینز یکی از مجموعه تئاترهای موزیکالی است که بر صحنه تالار وحدت اجرا می شود این نمایش بعد از اجرای موفق نمایش های الیور توئیست و بینوایان در این سالن قدیمی و دولتی به صحنه رفته است.


نمایش الیور توئیست که آغازگر عصر جدید تئاترهای موزیکال بود با اقتباسی از رمان چارلز دیکنز و هدایت حسین پارسایی اجرا شد و هنرمندان صاحب نامی از جمله آتیلا پسیانی، سعید چنگیزیان، هوتن شکیبا و نوید محمد زاده بر صحنه حاضر شدند و در این میان مهناز افشار نیز به عنوان یک چهره سینمایی برای نخستین بار در یک نمایش ایفای نقشی را برعهده گرفت که البته به دلیل طولانی شدن اجرای نمایش در برخی اجراها جای خود را به ستاره پسیانی می داد؛ البته شکیبا برای بازی در نقش فاگین کاندیدای بهترین بازیگر نقش مرد سی و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شد.


این نمایش موزیکال بسیار ابتدایی آغازگر راهی تازه بود؛ شعرها انسجام کافی و ریتم کاملی نداشتند اما به طور کلی قابل فهم بودند و مخاطب می توانست با آن ارتباط برقرار کند و پارسایی با تدارک صحنه‌ای پر زرق و برق و دکوری سنگین و جذاب توانست تماشاگر را بدون از دست رفتن حوصله اش تا پایان نمایش با خود همراه کند.


الیور توئیست در دو دوره اجرا توانست تماشاگران بسیاری را به تالار وحدت بکشاند و با وجود قیمت بالای بهای بلیت توانست با سالن پر اجرای خود را به اتمام برساند اما قصه به اینجا ختم نشد.


هنوز یک سال از اجرای الیور توئیست نگذشته بود که پارسایی خبر از اجرای نمایش موزیکال بینوایان در سالن اسپیناس پالاس داد خبری که بیش از اجرای یک نمایش در میان تئاتری ها و اصحاب رسانه جنجال ایجاد کرد.


قیمت بلیت ها و اجرا در سالن هتل بزرگ باعث شد نه تنها بار دیگر نام تئاتر لاکچری سر زبان ها بیوفتد بلکه شرایط به گونه ای پیش رفت که گویی نمایش های موزیکال نیز از بدنه تئاتر اصلی کشور جدا است که البته هیچ کدام از این نام ها و دلایل باعث نشد که این نمایش با اقبال عمومی مواجه نشود و سالن ۲۵۰۰ نفری خالی بماند.


پارسا پیروزفر، هوتن شکیبا، امیرحسین فتحی، سحر دولتشاهی، نوید محمدزاده و اشکان خطیبی نام هنرمندان پر آوازه تئاتری بود که در لیست بازیگران این نمایش به چشم می خورد و این بار پریناز ایزدیار به عنوان چهره ای سینمایی با تئاتر موزیکال پارسایی به صحنه آمد که البته در اجراهای پایانی نیلوفر خوش خلق جایگزین وی شد.


با وجود بازیگران و گروه پر سروصدای بینوایان این نمایش بیشتر شبیه عقب گردی بزرگ به حساب می آمد زیرا با وجود همان تلاش های پارسایی بر خلاف نمایش الیور توئیست، بینوایان از بازی برخی بازیگران گرفته تا اجرای صحنه های درام اشکالات فراوانی داشت.


دو ساعت زمان اجرای نمایش در حالی بود که اشعار از اوزان مناسبی برخوردار نبودند و همهمه زیاد بازیگران و بلند بودن صدای موسیقی در حالی که صدای بازیگران به گوش نمی رسید باعث شده بود که زمان کشدار و طولانی به نظر برسد و هر پرده بیش از پیش قطع ارتباط صحنه با تماشاگر را موجب شود.


البته نباید فراموش کرد که مهم ترین رخداد اجرای نمایش موزیکال بینوایان در سالن رویال هال هتل اسپیناس پالاس راه یابی هنر تئاتر به سالن های بزرگ بود که پس از آن نیز نمایش عروس مردگان به کارگردانی امیدرضا سپهری فارغ از برخی ایرادات که داشت با حضور هنرمندان صاحب نام تئاتری و سینمایی از جمله امیر جعفری، شقایق دهقان، نیکی کریمی، نازنین بیاتی، میلاد کی مرام و لیندا کیانی توانست اجرای موفقی را پشت سر بگذارد.


این بار باز هم بعد از گذشت کمتر از یکسال مری پاپینز به تالار وحدت آمده است؛ نمایشی نه به کارگردانی پارسایی اما با حضور گروه هنری او.


نمایش با نورپردازی و موزیک بر روی دکور صحنه آغاز می شود و خبر از ماجراهای دو کودک خردسال می دهد که با وجود پدر و مادری که سرگرم زندگی خود هستند با پرستاران سر سازگاری نمی گذارند.


مهراوه شریفی نیا مادر این کودکان است که فعالیت های فمنیستی و آزادی خواهانه زنان موجب شده که نتواند به درستی به فرزندان خود رسیدگی کند و احسان کرمی با نام آقای بنکس نقش پدر خانواده را بازی می کند که سرگرم فعالیت های تجاری خود مانده تا با پول بتواند زندگی خانواده انگلیسی خود را سامان بدهد.


با وجودی که نمره قبولی را برای شریفی نیا باید با اغماض فراوان داد اما نباید ذکر این نکته را فراموش کرد که کرمی به عنوان هنرمندی که مجری‌گری، بازیگری و صداپیشگی را تجربه کرده است نقش آقای بنکس را به خوبی ایفا می کند و در طول نمایش، تغییر شخصیت را به شکلی قابل درک به مخاطب منتقل می کند.


دکور در صحنه دو وجه دارد از یک سو محوطه بیرونی ساختمان را نشان می دهد که برای صحنه های خارج از منزل بسیار مناسب تدارک دیده شده است و از سوی دیگر با یک چرخش ۱۸۰ درجه ای درون ساختمان دو طبقه را نشان می دهد که در طبقه بالا اتاق کودکان قرار دارد و طبقه پایین نیز سالن پذیرایی است که عموما محل تردد خانم و آقای بنکس محسوب می شود و بسیاری از اتفاقات در این فضا رقم می خورد.


حال به سراغ مری پاپینز نقش اصلی نمایش برویم که نقش آن را بهنوش طباطبایی ایفا می‌کند و می توان به قطعیت گفت که به خوبی از پس بازی در این نقش بر آمده است.


طباطبایی در نخستین روزهای اجرا با انتشار نامه ای از جولی اندروز در صفحه اینستاگرام خود که بارها برای بازی در نقش مری پاپینز در جهان مورد تقدیر قرار گرفته است خواست تا به ایران آمده و به تماشای این نمایش بنشیند که به نام وی در جهان شناخته می شود و البته که تاکنون پاسخی به این نامه داده نشده است.


طباطبایی روی صحنه تمام تلاش خود را کرده است که یک مری پاپینز باشد که البته توانسته با حرکات روان و صدای لطیف، نقش را از آن خود کند به همین دلیل است که مخاطب به سهولت با وی ارتباط برقرار می کند و او را به عنوان پرستاری دوست داشتنی با نیروهای فرازمینی می پذیرد.


موسیقی نمایش مناسب و دارای ریتم است و اشعار نیز کاملا موزون و قابل فهم هستند، ابیات طولانی نیستند و به راحتی در ذهن مخاطبی که به تماشای نمایش موزیکال نشسته جای می گیرد.


زمان نمایش ۱۰۰ دقیقه تدارک در نظر گرفته شده است که برای اجرای نمایشی موزیکال کافی است و در طول این زمان که به پرده های کوتاه تقسیم شده، ارتباط دوسویه تماشاگر و صحنه قطع نمی شود.


مجموعه حرکات بازیگران و گروه همراه آنها هماهنگ و قابل توجه است و نورپردازی و صحنه های متحرک نیز به جذابیت اجرا می افزاید.


در کنار همه موضوعات مطرح شده درباره نمایش مری پاپینز باید به بازی آرمین رحیمیان اشاره کرد که با صدای خوب و بازی قابل توجه خود در کنار طباطبایی نمایش را تکمیل می‌کند.


رحیمیان که برای بازی در نقش عبدالمالک ریگی در فیلم سینمایی شبی که ماه کامل شد نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد مکمل در سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر شد توانست در دنیای بازیگری به سرعت نام خود را مطرح کند و با بازی در نمایش مری پاپینز بار دیگر مهر تاییدی بر توانایی های خود در عرصه بازیگری بزند.


محمد شاکری یکی از بازیگران خردسال این نمایش نیز هنرمندی است که در سه نمایش الیور توئیست، بینوایان و مری پاپینز ایفای نقش کرده است. او که تمام توان هنری خود را در بازی در نمایش الیور توئیست نشان داده بود در نمایش جدید تنها توانسته از پس اجرای خود بر آید.


مری پاپینز گامی رو به جلو در میان نمایش های موزیکال این روزهای کشور محسوب می شود که با حاشیه های کمتر و متن و اجرایی منسجم تر توانسته این عرصه را به جایگاه واقعی تئاتر نزدیک تر کند و شاید هم این موفقیت و جذابیت را مدیون مری پاپینز جادویی است که شادی و لبخند را برای همه جهان می خواهد.


نمایش مری پاپینز به کارگردانی احمد سلیمانی از نیمه آبان ماه اجرای خود را آغاز کرده است و هر شب ساعت ۱۸ در تالار وحدت میزبان تماشاگران است.
کد N2301434