به مناسبت روز ملی سینما

روز ملی سینما ,فیلمفارسی

روز ملی سینما را نه تنها نمی تواند تبریک گفت بلکه حتی فرصتی برای تسلیت گفتن باقی نمی ماند ، سینما دچار مرگ مغزی شده ولی به کمک پولهای کثیف و نیازهای اداری جسدش بی روحش هنوز نفس می کشد تا هیچکس نفهمد مدتهاست از سینما جز جشن ها و جشنواره ها و بلعیدن بودجه عمومی چیزی باقی نمانده است .

سینمای گنج قارون، فیلمهای کلاه مخملی و کاباره یی در پیش از انقلاب چون پول و شهرت شان را از مردم کوچه و بازار می گرفتند لااقل پاسخگوی نیازهای سرکوب شده آنها بودند،این فرصت را می دادند تا تماشاگران  با همذات پنداری با قهرمانان و حتی ضد قهرمانان فیلمفارسی لااقل تسلای خاطری بیابند  و چهره های معروف سعی می کردند شبیه شخصیت سینمایی خود زندگی کنند.

در کنار آنها سینماگران مولف و مستقل به اعماق جامعه نقب می زدند و با نگاه آسیب شناسانه دردها و رنجهای مردم را واتاب می دادند. آنها فیلمهای درخشانی ساختند و دهه شصت با همه محدودیت ها این سنت را تداوم داد و از همان دهه پنجاه سینمای ما چهره جهانی به خودگرفت و در حالی که سینمای بدنه هم در همین دهه با همه گرفتاریها تداوم خود را در رضایت مخاطب  می یافت.

اما مدتهاست دیگر سینما رو به سمت مردم ندارد ، پیش از اکران شدن پول شان را به اضافه سودهای کلان از اسپانسرهای دولتی و خصوصی می گیرند و اصلا برای تداوم خود نیازی به مردم ندارد .سلبریتی های سبنما هم هر چند نان چرب و‌شیرین شهرت شان را می خورند ولی اصلا زندکی لاکچری و دورافتاده گی شان از مردم را پنهان نمی کنند.

حتی نقد سینما هم انحصاری و بخشنامه یی  شده است و ذهن های اخته همه جا از رسانه تا جلسات از فیلمهای در غیاب رقبای جدی و دارای اندیشه انتقادی سخن می گویند . مدام پرحرفی می کنند بدون آنکه یک گزاره متفاوت و معنادار بر زبان آوردند . سینمای مرده حتی روابط میان فردی بین اهالی سینما و رسانه های سینمایی  را مبتذل،لبریز از دروغ و پر از بدعهدی کرده است . چه عهده شکنی بدتر از تبدیل سینمای زنده به نعش بی جان در غیاب هر مقاومتی است و در این مورد مصداقی تر خواهم نوشت

محمد آقازاده
کد N2243810