«عاشورای بی‌سرمايه»

عاشورا

در هیچ مکتب فکری و منطق و سیستم اقتصادی، تجویزی برای مصرف اصل سرمايه وجود ندارد. در جوامع عقلایی همواره تأکید بر اين است که اصل سرمایه باید محفوظ و در معرض ارزش افزوده‌سازي و درآمدزایی قرار داشته باشد و صاحبان سرمایه، مجاز به مصرف بخشی از درآمد سرمایه خود می‌باشند!

به‌دلیل مدیریت بی‌برنامه حاکم بر فضای اجتماعي-تاریخی عاشورا از دیرباز تاکنون، امکان بهره‌گیری از این سرمایه کلان الهی وجود نداشته و پيروان مكتب حسيني نتوانسته‌اند در پرتو اين سرمايه، دانایی‌‌آفرین، توانایی‌بخشی، درآمدزایی، عدالت‌خواهی و وحدت‌گرایی داشته و اصول و منطق آن را در جهان اسلام تعمیم داده و یا حداقل یک جامعه تمام‌عیار منطبق با الگوهای جامعه مطلوب امام حسین(ع) را طراحی و اجرایی کنند!
حدود ۱۳۸۰ سال از عاشورا؛ این برجسته‌ترین فراز تاریخی مبارزه اخلاقی بشر با ظلم و ستم و پلشتي می‌گذرد اما هم‌چنان، آزادی‌خواهی حسین، مردم‌داری حسین، اخلاق‌مداری حسین، صداقت‌پروری حسینی در بین مسلمان‌ها خصوصاً ما شیعیان، غریب و ناشناخته مانده است!
به‌رغم مصارف پیش‌پا‌افتاده‌ای که نان و نمک‌خورهاي نوعاً نمکدان‌شکن، نسبت به آرمان‌هاي حسین(ع) داشته و صرفاً با تکرار زبانی و تكيه بر ديگ و قابلمه، عزاداری و بر سر و سینه‌زنیِ ياد اين بزرگداشت الهي را گرامي! مي‌دارند! این سرمایه عظيم هم‌چنان داراي حیات عالي و حیات‌گستری متعالي است! امید آن بوده و هست که انقلاب اسلامی بتواند با فائق‌آمدن بر پيچيدگي‌هاي زمانه، هواخواهي‌هاي نفسانه، رياست‌طلبي‌هاي مغرورانه و نفوذی‌های داخلی استکبار خارجی، نمونه‌ای از جامعه حسینی(ع) موعود برای زندگی در عصر آخرالزمان را طراحی و به اجرا، نزدیک سازد!
کد N2242667