پوسیده ترین شیوه های تربیتی

کاشت بذر تبعیض جنسیتی در ذهن کودکانمان، شاید پوسیده ترین شیوه تربیتی ماست که در روح و عمق رفتارمان تنیده !

کاشت بذر تبعیض جنسیتی در ذهن کودکانمان، شاید پوسیده ترین شیوه تربیتی ماست که در روح و عمق رفتارمان تنیده !

من با جمله مرد که گریه نمیکنه، مگه تو دختری! حق بروز احساسات را از پسرم گرفتم، و به او یاد داد دادم که گریه برای دختران است!

وقتی پسرم برای شستن ظرف ها و یا پختن غذا داوطلب شد با خنده احمقانه ای گفتم: آخی، دختر خونه شدی؟!

و اینگونه در خانه ما پیش فرض دختر این شد که باید دائم در حال پخت و پز و رفت وروب باشد و در حال تمرین برای زندگی مشترک اش.

به دخترم مدام میگفتم که وقتی پدرت خانه نیست، برادرت مرد خانه است و اطاعت امر از او وظیفه ما.

این تبعیض ها به قدری تکرار شد که دخترم از جنس خودش سرخورده شد.

دخترم الان دیگر برای خودش مادر شده و دقیقا از همین فرمول برای تربیت فرزندش استفاده میکند و این سیکل باطل ادامه پیداکرده است.

اگر غذات رو نخوری دیگه دوست ندارم، میدم دزد ببرتت.

به او تهدید را یاد دادم و گفتم روزی میرسد که میتوانم جگرگوشه ام را دوست نداشته باشم و بگذرم از تو و تمام عشقم به تورا بدهم دست یک دزد!

آمپول که درد نداره، میگم بدون سوزن بزنه، اگر آمپول بزنی میبرمت پارک!

به او دروغ گفتم، مگر میشود آمپول درد نداشته باشد و به او باج دادم. او یاد گرفت هرچه خواست بلندتر فریاد بزند و من هم رشوه بهتری بدهم.

در حالی که بین رژلب های رنگارنگم دنبال قشنگترین آنها بودم به دخترم می گفتم بیشتر از رسیدن به ظاهر، آدم باید حواسش به شخصیت و تفکرش باشد.

حق هم دارد حتما به این فکر میکرد که اگر بد است چرا مصرانه در حال انجام آن هستم، در ذهن او دیگر فرد قابل اعتمادی نبودم.

کاش به عقب برمیگشتم و به آنها میگفتم، عزیز مادر آمپول بدون سوزن نداریم، آمپول درد دارد، مثل خیلی چیزهای درد آور دیگر در زندگی. اما زندگی ما را مجبور به تحمل میکند. زندگی همیشه شاد و رویایی نیست.

روزهایی می آید که بیمار میشویم، درد میکشیم و اشک است که آراممان میکند.

گریه کن!

گریه برای ما آدم هاست و پاسخی است نسبت به دردی که میکشیم، مرد و زن هم ندارد. گریه برای همه خوب است.

دلبندم، هیچوقت من و پدرت نمیتوانیم از دوست داشتن تو دست بکشیم، خیالت راحت تورا به دست دزد هم نمیدهیم.

مریض شدن هم یک تجربه است شاید کمی تلخ باشد. اما با وجود اشکی که ریختی و درد و سوزشی که تحمل کردی تو بزرگتر شدی، بزرگتر شدن خوب است.

حواسمان به رفتار با کودکانمان باشد .