آموزش خلبانی

بالارفتن تجربه پروازی به زودی شما را از پرواز در روز به سوی پرواز در شب سوق می دهد به این ترتیب مشاهده خواهید کرد که روشنائی فرودگاه ها به هم شبیه هستند

منطقه کنترل پایانه TERMINAL CONTROL AREA

این منطقه یک منطقه کنترل است که در محل تلافی راه‌های هوائی در اطراف یک یا چند فرودگاه عمده ایجاد می‌گردد.

محدوده کنترل فرودگاه CONTROL ZONE

محدوده کنترل فرودگاه‌ها یک فضای کنترل شده است در محدوده فرودگاه‌ها از سطح زمین تا ارتفاع معینی تعیین گردیده است.

فضاهای پروازی ویژه SPECIAL USE AIRSPACE

عملیات پروازی هواپیماهای غیرنظامی در داخل فضاهای ویژه پروازی خطرناک تلقی می‌گردد. در نتیجه پرواز هواپیماهای غیرنظامی در داخل این فضاها را نسبت به نوع آن باید محدود و یا ممنوع کرد. برای کمک به تشخیص نوع عملیات و قوانینی که در مناطق مختلف اعمال می‌گردد، آنها را به مناطق ممنوع Prohibited Areas، مناطق محدود Restricted Areas، مناطق هشدار Warning Areas، مناطق عملیات نظامی Military Operatons Areas و یا MOAS و مناطق احتیاط Caution Areas و یا Alert Areas تقسیم‌بندی کرده‌اند.

مناطق ممنوع PROHIBINED AREAS

مناطق ممنوعه مناطقی هستند که به دلایل امنیت ملی، پرواز هواپیما در آنها ممنوع گردیده است. معمولاً این مناطق برروی نقشه‌های هواپیمائی مشخص شده‌اند.

مناطق محدود RESTRICTED AREAS

در بعضی از مناطق اگر چه پرواز به‌طور کلی ممنوع نبوده ولی با نوعی محدودیت مواجه می‌باشد، در اینگونه مناطق که به آنها مناطق محدود گفته می‌شود، خطراتی نامرئی مانند آتش توپخانه، تیراندازی هوائی و یا شلیک موشک‌های هدایت شونده وجود دارد. پرواز عبوری در این مناطق با کسب اجازه از مسئولین کنترل کننده منطقه امکان‌پذیر است. در اغلب مواقع ابعاد این مناطق به گونه‌ای است که می‌توانید به‌راحتی آن را دور بزنید، ولی به هر حال باید حتی هنگام عبور از کنار این مناطق نیز مراقبت‌های ویژه‌ای به‌عمل آورد.

مناظق هشدار دهنده WARNING AREAS

مناطق هشدار نوعی فضای پروازی هستند که بر فراز آب‌و ‌هوای منطقه‌ای و یا بین‌المللی در نظر گرفته شده‌اند و پرواز هواپیماهای غیرمجاز در آنها خطرناک است. خطرات موجود در آن کم و بیش شبیه خطرات موجود در مناطق محدود می‌باشد.

مناطق عملیات نظامی MiLITARY OPERATIONS AREAS

منطقه دیگری که پرواز در ان مستلزم احتیاط بیشتری است منطقه عملیات نظامی MOA می‌باشد. مناطق نظامی طبقاتی از فضای پروازی هستند که در آن پروازهای آموزشی نظامی و یا مانورهای دیگر اجرا می‌شود. معمولاً کف و قسف مناطق عملیات نظامی MOSA مشخص است و عملیات نظامی در آن جریان دارد. هیچ محدودیتی برای پروازهائی با دید VFR در این مناطق وجود ندارد ولی عاقلانه‌تر آن است که از پرواز در آنها اجتناب ورزید. اطلاعات مربوط به ساعات فعالیت مناطق عملیات نظامی در ایستگاه‌های سرویس پروازی که تا شعاع ۱۸۰ کیلومتری آنها قرار دارند موجود است. وقتی‌ که در این مناطق فعالیتی وجود ندارد پرواز در داخل آنها بلامانع است. اگر لازم است که ازاین مناطق عبور کنید برای دریافت اطلاعات ترافیک احتمالی با مسئولین کنترل منطقه تماس رادیوئی برقرار نمائید.

مناطق احتیاط ALERT AREAS یا CAUTION AREAS

مناطق احتیاط، مناطقی هستند که روی نقشه‌های هوائی مشخص شده‌اند و نشان دهنده فعالیت‌های غیرعادی هوائی و یا محل ازدحام پروازهای آموزشی دانشجویان خلبانی می‌باشند. هنگام عبور از این مناطق باید جانب احتیاط را کاملاً رعایت کرد. کلیه خلبانان پروازهائی که در حال فعالیت در این منطقه هستند و خلبانان پروازهای عبوری از نظر اجتناب از تصادم دارای مسئولیتی یکسان هستند.

ارتباط رادیوئی RADIO COMMUNICATIONS

در بخش‌های قبل متوجه شدید که در حین پرواز نیاز است با مسئولین کنترل پرواز Controllers ایستگاه‌های سرویس پروازی Flight Service Stations و سایر تسهیلات مراقبت پرواز تماس رادیوئی دوطرفه برقرار کنید. درواقع دریافت هر نوع سرویسی هنگام پرواز فقط از طریق ارتباط رادیوئی میسر می‌‌گردد. در این بخش شما با الزامات ارتباطات رادیوئی و چگونگی صحبت کردن رادیو آشنا خواهید شد. برای این منظور لازم است یک سری واژه‌های ویژه را به‌طور معمول در هوانوردی مورد استفاده قرار می‌گیرد بیاموزید. بسته به نوع تجربه و سابقه قبلی، ممکن است برقراری ارتباط از طریق صحبت‌کردن در رادیو برای شما تازگی داشته باشد ولی به زودی این امر نیز مانند پرواز‌کردن شما، کاری طبیعی خواهد بود.

دستگاه ارتباطی VHF VHF COMMUNICA TIONS EQUIPMENT

به‌طور کلی در هواپیماهائی برای رادیوهای ارتباطی قسمتی از طبیعلت امواج الکترومغناطیسی به نام فرکانی هیلی بالا Very High Frequency و یا VHF استفاده می‌شود. که در بر گیرنده فرکانس‌های بین ۱۱۸ مگاهرتز و ۱۳۵ /۹۷۵ مگاهرتز می‌باشد. رادیوهائی که اخیراً ساخته می‌شوند ۳۶۰ کاناله و یا ۷۲۰ کاناله هستند. فاصله کانال‌ها در یک رادیوی ۳۶۰ کانال ۵۰ کیلوهرتز و یا ۲۵ هزارم مگاهرتز می‌باشد و از این طریق نصف کردن فاصله فرکانس‌ها تعداد کانال‌ها دو برابر شده‌اند، یعنی فرکانس‌هائی مانند ۱۱۸/۲۵، ۱۱۸/۰۵۰، ۱۱۸/۷۵، ۱۱۸/۱۰۰ مگاهرتز. اغلب رادیو‌های VHF که با آن سر و کار پیدا خواهید کرد به‌گونه‌ای طراحی شده‌‌اند که گیرنده امواج ناوبری VOR و گیرنده امواج ارتباطی هر دو در یک دستگاه واحد تعبیه شده است. استفاده از گیرنده VOR برای ناوبری در فصل هفتم بحث قرار خواهد گرفت.

رادیوها معمولاً دارای دکمه انتخاب فرکانس، دریچه نشان‌دهنده فرکانس، دکمه تنظیم صدا، و سوئیچ خاموش و روشن کردن دستگاه و همچنین دکمه تنظیم پارازیت یا قدرت گیرنده می‌‌باشند. از دکمه‌ای که در وسط قرار گرفته برای انتخاب اعشار فرکانس یعنی فواصل ۲۵ هزارم و یا ۵ صدم مگاهرتز استفاده می‌شود. چون دستگاه رادیو ترکیبی از فرستنده و گیرنده می‌باشد آن را اصطلاحاً Tranciever می‌نامند.

در صورتی‌که بخواهید از کلیه خدمات مراقبت پرواز درمناطق پایانه پر ترافیک بهره‌مند شوید، داشتن رادیوئی ۷۲۰ کاناله الزامی است. چنانچه هواپیمای شما دارا یرادیوی ۳۶۰ کاناله باشد می‌توانید در اغلب مناطق پرواز نمائید ولی در مناطق پرترافیک با تأخیرهای زیاد مواجه شده و از برخی خدمات مراقبت پرواز محروم می‌شوید. ممکن است در بعضی مواقع با رادیوئی سروکار داشته باشید که ۹۰، ۱۰۰ و یا ۱۸۰ کاناله بادش، در اینگونه موارد باید قبل از پرواز مطمئن شوید که رادیوی شما فرکانس‌های لازم جهت تماس با ایستگاه‌های مراقبت پروازی که قرار است با آنها تماس برقرار کنید را دارد. زمانی‌ که می‌خواهید فرکانس‌ رادیو را به فرکانس جدیدی تغییر دهید از دکمه انتخاب فرکانس استفاده می‌کنید و یا مشاهده نشان دهنده فرکانس اطمینان حاصل کنید که فرکانس انتخاب شده همان فرکانس موردنظر شما است.

به‌خاطر سر و صداهائی که در داخل کابین خلبان وجود دارد لازم است که صدای رادیو را نسبت به این صداها با دکمه تنظیم صدای رادیو تنظیم نمود. چنانچه صدائی از گیرنده رادیو پخش نمی‌شود، می‌توانید با زیادکردن دکمه قدرت گیرنده Squelch تا حدی که صدای پارازیت از بلندگو پخش شود. دکمه صدای رادیو Volume را در سطح دلخواه تنظیم نمائید و سپس دکمه قدرت گیرنده Squelch را آنقدر کم کنید که پارازیت قطع شود. با توجه به اینکه دکمه تنظیم قدرت گیرنده squelch در حالت زیاد باشد صدا ی۱ارازیت از بلندگو پخش می‌شود لذا اغلب این دکمه در حالت کم قرار دارد، مگر در مواقعی که بخواهید صدای ایستگاهی را دریافت کنید که تقریباً خارج از برد رادیو قرار دارد که در آن صورت ‌بایستی این دکمه را در حالت حداکثر قدرت قرار دهید. امواج فرستنده VHF در خط دید Line Of Sight حرکت می‌کنند، یعنی همانطور که اگر مانعی بر سر راه دید وجود داشته باشد اشیاء پشت مانع قابل رؤیت نیستند، امواج VHF در پشت یک مانع هم قابل دریافت نخواهند بود، موانعی چون ساختمان‌ها، ارتفاعات طبیعی، و انحنای زمین مانع عبور امواج VHF حامل علائم رادیوئی می‌شوند. در مناطق مسطح هم که فاقد پستی و بلنی هستند نیز برد امواج VHF به‌خاطر تبعیت از حرکت در خط دید Line Of Sight محدود است، زیرا انحنای زمین of the earth Curvature دی ک مسافت معین که بستگی به ارتفاع گیرنده و فرستنده دارد به تدریج مانع عبور امواج می‌گردد.

چون امواج رادیوئی VHF در خط دید حرکت می‌کنند در نتیجه هواپیماهائی که در ارتفاع بیشتری پرواز می‌کنند می‌توانند در مسافت دورتری پیام‌های رادیوئی را ارسال و یا دریافت کنند. به‌طور مثال یک پیام رادیوئی را مکن است هواپیمائی که در ارتفع ۱۰۰۰ فوت بالای سطح زمین پرواز می‌کند از فاصله ۳۹ مایلی و هواپیمائی که رد ارتفاع ۲۰۰۰ فوت از سطح زمین پرواز می‌کند از فاصله ۱۷۴ مایلی دریافت کند.

دستگاه رادیو VHF برای اینکه به خوبی کار کند به آنتن نیاز دارد. شما بر روی بال و بدنه هواپیما آنتن‌های متعددی را مشاهده خواهید نمود. ولی آنتن‌های رادیوئی VHF معمولاً به‌صورت میله‌هائی که کمی خمیدگی دارد و یا تیغه‌هائی که با مواد پلاستیکی پوشیده شده است روی کابین نصب می‌شوند. معمولاً برای هر دستگاه فرستنده و گیرنده VHF یک آنتن مجزا مصب می‌شود.. ولی چنانچه هواپیما دارای ۲ دستگاه رادیوئی شود، یعنی با قراردادن یک سوئیچ انتخاب‌گر در سر راه میکروفن می‌توان از فرستنده دلخواه استفاده کرد ه در نتیجه نیاز به میکروفن دوم منتفی می‌گردد


شما در حال مطالعه صفحه 3 از یک مقاله 3 صفحه ای هستید. لطفا صفحات دیگر این مقاله را نیز مطالعه فرمایید.