معرفی یک نمایشنامه صحنه هایی از پول و مرگ

بینگو با عنوان فرعی صحنه هایی از پول و مرگ , عنوان نمایشنامه ای است از ادوارد باند که به تازگی با ترجمه بابک اشرف خانی در نشر اختران منتشر شده است بینگو نمایشنامه ای است در دو پرده که در سال ١٩٧٣ نوشته شده و یکی از دلایل شهرت و اهمیت اش, حضور شکسپیر در این نمایشنامه است

در «بینگو»، شکسپیر در دام تعدادی عمده مالک قرار می گیرد که می خواهند به نوعی دست به اصلاحات ارضی بزنند و این موضوع بر درآمدی که شکسپیر از اجاره بهای زمین های خود دریافت می کند تاثیرگذار است. شکسپیر دو راه پیش رو دارد؛ اینکه با عمده مالکان توافق کند یا با آنها مخالفت کند و به فقرا کمک کند. آن طور که در توضیحات کتاب آمده، نویسنده این نمایشنامه، ادوارد باند، از جمله نمایشنامه نویسانی است که با بازنویسی متون گذشته و اسطوره زدایی از تاریخ، گستره جدیدی را در تئاتر بریتانیا رقم زده است. وی را شاید بتوان یکی از تکمیل کنندگان همان سنت تئاتر حماسی دانست که برشت طلایه دار آن بود. تئاتر باند به صحنه بردن انسانی است که تغییرپذیری او در ارتباط با شرایط تعریف می شود. باند تئاتر را جدی ترین میعادگاه عمومی بحث در مورد مسائل فرهنگی می شناسد. باند پیرو همان سنت ادبیات رئالیستی قرن نوزدهم است اما با این تفاوت که واقع گرایی او در امتداد رئالیسم دیالکتیک برشت- لوکاچ حرکت می کند. رئالیسم باند، رئالیسمی خرده بیان و مخالف رئالیسم کلاسیک است زیرا او معتقد است رئالیسم کلاسیک، اصولی را که بر آن مبتنی است کتمان می کند و مانع بازنمود تناقضات عریان می شود. همین امر مانع اصلاحات اساسی است. در پایان کتاب مقاله ای با عنوان «تئاتر عقلانی ادوارد باند، میراث مکتب برشت» آمده که در بخشی از آن می خوانیم: «باند با این باور که آگاهی ذهن هر انسان، آگاهی ذهن یک طبقه اجتماع است، تعارضات و تعاملات بین شخصیت ها را برخاسته از تناقضات موجود در جامعه ای می داند که بر مبنای فاصله طبقاتی استوار است. تئاتر باند ورای مسائل روان شناختی، بیننده را از حقایق سیاسی پنهان در روابط اجتماعی آگاه می سازد. تئاتر باند تصویر علت های سیه روزی بشر است. او در تفسیر تئاتر عقلانی خود می نویسد: باید تصور یا تفسیر(از یک موقعیت، و نه یک شخصیت) مصداق یک احساس باشد، و این تصور یا تفسیر یا اندیشه است که اجرا می شود. این کار شخصیت را چنان به رویدادی اجتماعی مربوط ساخته که وی داستان پرداز قصه خودش می شود.» باند در آثارش به تاریخ توجه زیادی دارد و به خوانش تاریخی اش برگرفته از «نگاه تاریخ گرایانه» برشت است که روایت های خود را در چارچوب واقعیت های تاریخی قید می کند. باند به تعامل ادبیات و تاریخ توجه زیادی دارد و از تاریخ به منظور «بازسازی نظم اجتماعی» موجود بهره می گیرد. باند نیز چون برشت به تاریخ نقب می زند و مسائل تاریخی را در خدمت اهداف سیاسی خود به کار می گیرد. «بینگو»، نمایی از زندگی شکسپیر، به عنوان هنرمندی که به نوعی نهاد فرهنگی جامعه انگلیس به شمار می رود ارایه می دهد. باند در این نمایشنامه با پرداختن به رابطه میان شکسپیر و زمین داران، به طرح پرسش دیرینه نقش هنرمند و تعهدش به جامعه در جهان معاصر می پردازد. او با به کارگیری موضوعی تاریخی، امکانی برای تئاترش ایجاد می کند تا اهداف نقادانه اش را مطرح کند.