فرج بعد از شدت

طاهر شیخ الحکمایی بود و ناصر پلنگی و چند نفر دیگر که بعد از انقلاب در سال های میانی دهه شصت دیدند جای مجسمه سازی در جامعه خالی است، در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی هم بودند.