او که حتى در ميان شهروندان اوگاندا تقريباً ناشناس بود، يک شخصيت مورد مباحثه و مجادله مى‌باشد. اين مرد چهل و يک ساله که براثر سنگينى بار مسئوليت زودتر از موقع پير شد، و طاسى سر خود را زير کلاه چريکى پنهان مى‌داشت، از ديد دشمنان يک ”شاگرد عقب افتاده“ يک ايده‌آليست و يک روشن‌فکر خطرناک است. ”موسوينى“ در يک خانواده اصيل از قبيله ”انکول“ به‌دنيا آمد و هنگامى‌که به تحصيل در رشته علوم سياسى و اقتصادى در دانشگاه دارالسلام ادامه داد، براى گذرانيدن يک دوره آموزش چريکى در سازمان ”فره ليمو“ سازمانى که بسيار مورد علاقه او است به موزامبيک رفت. از آن پس ”يوورى“ ماجراجو دوره جوانى‌ خود را در عمليات چريکى سپرى کرده است، ولى در سال ۱۹۷۳ براى آزاد کردن هموطنان خود از چنگال ”ايدى امين دادا“ از خاک تانزانيا به اوگاندا حمله برد، اما موفقيتى به‌دست نياورد. هفت سال بعد پس از گذراندن يک دوره آموزشى کوتاه در کوبا، به فرماندهى ۹ هزار نفر از رزمندگان ”فرونوزا“ - جبهه نجات بخش ملى - کامپالا را تصرف کرد. اما اندکى بعد، به‌عنوان اعتراض به جريان انتخابات دسامبر ۱۹۸۰ اين ارتش را براى عمليات آماده کرد. ”يوورى“ بار ديگر به‌فعاليت‌هاى زيرزمينى پرداخت و سرانجام در ۶ فوريه ۱۹۸۱ اين ارتش را براى عمليات آماده کرد. ”يوورى موسوينى “ که مرد سرسخت، جسور و سازمان‌دهنده‌اى بسيار دقيق بود، مردان خود را قبل از آنکه براى به‌دست گرفتن قدرت وارد عمليات کند در جنگل‌ها با شيوه جنگ‌هاى چريکى و رعايت انضباط کامل آشنا ساخت.


پايگاه‌هاى چريکى ارتش مقاومت ملى ( که بزرگترين آنها به‌احترام رئيس‌جمهورى موزامبيک پادگان ”ادواردومونودلان “ ناميده مى‌شود ) به‌گونه قابل تحسينى استتار شده‌اند. قرارگاه‌هاى رزمندگان، کادرهاى سياسى و سپاهيان پزشکى را نيز تشکيل مى‌دهند.


”موسوينى“ کارشناس نظامى برجسته‌اى بود و به کتاب‌هاى مائو، جياپ و ”کلوزوتيز “ علاقه زيادى داشت. او در پاسخ به مخالفان عيبجو که مى‌پندارند ”موسوينى “ در سفرهاى خود به موزامبيک و کوبا به ”ويروس مارکسيستى - لنينيستى“ آلوده شده است، مى‌گويد: ”من هرگز نگفته‌ام که اوگاندا بايد به شيوه يک کشور کمونيستى اداره شود“.


موسوينى مى‌گويد : ”من نه سوسياليسم هستم و نه مارکسيسم، بلکه من يک ناسيوناليست آفريقائى هستم. آنچه که اوگاندا و آفريقا نياز دارند، الگوى ايدئولوژيکى نيست، بلکه به‌وجود آوردن تحولاتى است که با سنن و شرايط آفريقا مطابقت داشته باشد. مسئله اصلى آفريقا به‌ويژه اوگاندا، کمبود آگاهى‌هاى سياسى است.


تنوع احزاب سياسى اوگاندا اساساً به‌دليل اختلافات مذهبى ناشى از عواقب و نتايج استعمار در اين کشور مى‌باشد. بنابراين بايد براين اختلافات مصنوعى غالب آمد و اين از طريق آموزش به مردم و افزودن اطلاعات عمومى آنها ميسر است نه از راه زور. او زمانى متولد شده که سربازان آفريقائى پس از جنگ با هيتلر به وطن بازگشتند. وى تحصيلات متوسطه را در اوگاندا به اتمام رساند و سپس در رشته اقتصاد و علوم سياسى در دارالسلام تحصيل کرده است. ارتش او در زمان کودتاى ”ايدى امين “ در سال ۱۹۷۱ از نه هزار سرباز متشکل بود و بعد به ۱۶ هزار سرباز رسيد. ”يوورى کاگوتا موسويتى “ از ۲۹ جولاى ۱۹۸۶ تاکنون رياست‌جمهورى اوگاندا را به‌عهده دارد و همچنين مسئوليت وزارت دفاع را انجام مى‌دهد.