سياست داخلى و خارجى سنگاپور اغلب بعنوان ايدئولوژى سياسى مبتنى بر بقاى آن کشور مشخص گرديده است. بقاء سياسى و اقتصادى سنگاپور در سال ۱۹۶۵ بعد از جدايى از مالزى يک موضوع جدى بود. بعد از سال ۱۹۶۵ حزب اقدام مردم دريافت که فراگيرى ارزش‌هاى واقعى غير ايدئولوژيک مربوط به خصوصيات چند زبانى‌ها و چند نژادى‌ها از اهميت زيادى برخوردار مى‌باشد.


اعضاء عالى‌رتبه حزب مزبور همواره از چند ‌زبانى‌ها حمايت نمود‌ه‌‌اند زيرا آنان رواج‌ زيان چينن را بعنوان زبان رسمى سنگاپور غيرعاقلانه مى‌دانستند.


سنگاپور تحت رهبرى آقاى لى‌کوان‌يو يکى از ضدکمونيست‌ترين و برجسته‌ترين شخصيت‌هاى اين منطقه نقش بارزى در ابعاد همبستگى و هماهنگى بنى کشورهاى منطقه ايفاء نمود.


سنگاپور بدليل موقعيت خاص جغرافيا و بندرى خود متکى به مبادلات بازرگانى خارجى مى‌باشد و از اين‌رو داشتن روابط حسنه با کشورهاى جهان را اساس سياست‌ خارجى خود قرار داده است و تاکنون بدون‌‌ آنکه استقلال و ثبات خود را به مخاطره بيندازد از اين سياست به نفع پيشرفت اقتصادى و رفاه مردم خود بهره‌بردارى مى‌نمايد.


سياست خارجى سنگاپور بر حسب تعريف رسمى آن توسط دولت اين کشور برپايه ده اصل به شرح ذيل است.


۱. سنگاپور همواره با عنوان يک کشور کوچک هيچ نوع اهداف توسعه‌طلبانه را در سطح جهان دنبال نمى‌کند.


۲. سنگاپور همواره بايد نيروى دفاعى مفيد و بازدارنده که شالوده سياست خارجى و مؤثرى را تشکيل مى‌دهد در اختيار داشته باشد.


۳. سنگاپور بايد روابط خوب را با کليه همسايگان بالاخص در کليه زمينه‌ها ارتقاء و توسعه دهد.


۴. سنگاپور بايد در بسط مروت با کليه کشورهايى که خواهان دوستى با آن هستند، اهتمام لازم را بکار بندد.


۵. سنگاپور از دوستانى که در هنگام نياز در کنارش ايستادند، حمايت و پشتيبانى مى‌کند.


۶. سنگاپور خود را کاملاً با آسه‌آن متعهد مى‌داند.


۷. سنگاپور در حفظ محيط صلح و امن در جنوب‌شرقى آسيا بويژه در حوزه آسيا و اقيانوس آرام جديت لازم را کماکان بکار خواهد بست.


۸. سنگاپور به تلاش‌هاى خود براى حفظ نظام تجارى آزاد باز و چندجانبه تداوم خواهد داد.


۹. سنگاپور آماده است با هر دولتى که خواهان تجارت با آن براساس منفعت دوجانبه و حفظ اقتصاد بازار آزاد است، وارد دادو ستد بازرگانى و تجارى شود.


۱۰. سنگاپور با مشارکت فعال خود از سازمان‌هاى بين‌المللى نظير سازمان‌ ملل‌متحد حمايت و پشتيبانى بعمل آورد.


همان‌طورى که در ابتدا نيز اشاره شد سنگاپور از زمان تأسيس خود در سال ۱۹۶۵ از سياست خارجى کم‌وبيش يکسانى تبعيت کرده است. همان‌گونه که از اصل پنجم سياست خارجى اين کشور پيداست، سنگاپور دوستى با غرب بويژه آمريکا را برخود فرض لازم مى‌داند.


جهت‌يابى سياست خارجى سنگاپور در دنباله سياست داخلى بيشتر در راستاى تأمين منافع بيشتر اقتصادى است.


سنگاپور بدليل کوچکى خاک و نداشتن عمق استراتژيک شديداً در مقابل تجاوز خارجى آسيب‌پذير است و موقعيت راهبردى جزيره در منطقه بعنوان مهمترين و مجهزترين بند تدارکاتى اين کشور را بصورت يکى از اولين اهداف هرگونه مناقشه مسلحانه منطقه‌اى و فراگير در مى‌آورد. ملاحظات ملازم با مسائل امنيتي، سبب شده است که سنگاپور آمريکا را بعنوان بازوى اصلى حفظ ثبات منطقه‌اى بشمار آورد و از حضور نيرومند نظامى آن در منطقه قوياً جانبدارى کند. از همين بابت تأسيسات و تسهيلات بندرى و هوايى قابل‌توجهى در اختيار نيروهاى آمريکايى قرار مى‌دهد. بعد از خروج نيروهاى نظامى ايالات‌متحده از پايگاه‌هاى خود در فليپين، کشور سنگاپور بابت آماده‌سازى بخشى از پايگاه بزرگ درياى چانگى (Changi) را در اختيار نيروى‌دريايى آمريکا قرارداد و در سال‌هاى اخير ناوهاى هواپيمابر آمريکا از اين پايگاه استفاده نظامى و تدارکاتى مى‌نمايند. در حال ‌حاضر سنگاپور يکى از اعضاى جنبش عدم‌ تعهد محسوب مى‌شود.


سنگاپور جهت تحقق اولويت‌هاى سياست‌خارجى خود که حول تأمين امنيت منابع بيشتر اقتصادى متمرکز است بيشترين توجه را به آمريکا، اتحاديه‌ اروپا، ژاپن، آسه‌آن، آپک و اخيراً به چين دارد. از نظر تأمين امنيت منطقه‌اى سنگاپور قائل به اين نظر است که هراندازه مثلث آمريکا، ژاپن و چين استحکام و توازن بيشترى پيداکند، به همان ميزان درجه ثبات منطقه افزايش بيشترى خواهديافت، و لذا پيوسته کوشيده است در ايجاد تعادل نقش‌هاى منطقه‌اى اين سه قدرت، تدابير لازم را بکار بندد. سنگاپور در اجراى اصول سياست خارجى خود پيوسته هماهنگ با آمريکا عمل مى‌کند.

وزارت امورخارجه سنگاپور

وزارت امورخاجه سنگاپور در سال ۱۹۶۵ تأسيس شد و داراى شش ديپلمات بود. امروزه تعداد ديپلمات‌هاى اين کشور بالغ بر سى‌ونه نفر است. وظايف اين ديپلمات‌ها حفظ و گسترش منافع از طريق يک ديپلماسى است. وظايف آنها عبارت‌اند از:


۱. ترغيب و تشويق و ايجاد اهداف اصول سياست‌ خارجى کشور سنگاپور.


۲. حمايت از اهداف ملى و سعى در ايجاد روابط ديپلماتيک با کشورهاى درگير در چهارچوب اصول سياست خارجى اين کشور.


۳. تشويق براى ايجاد يک ديپلماسى عمومى براى شکل‌دادن به سياست خارجى اين کشور.


۴. تنظيم ملاقات‌هاى تشريفاتي.


۵. سازماندهى و همکارى جهت ايجاد ترتيبات پروتکلى براى ملاقات افراد و سران.


۶. حمايت از منافع سنگاپور در کشورهاى خارجي.


هم‌اکنون از سنگاپور با ۱۵۲ کشور جهان روابط حسنه دارد. در سنگاپور ۵۲ سفارتخانه خارجى ۲۹ پُست کنسولى و ۲ مَقّر سازمان‌ ملل است. بعلاوه سفير آکروديته در سنگاپور زندگى مى‌کنند. سنگاپور در ۲۹ کشور سفارت‌خانه و در ۱۱ کشور دفتر حفاظت منابع دارد.