شهرها

شهر سنگاپور پايتخت کشور سنگاپور است. از شهرهاى مهم اين کشور مى‌توان تانجونگ کائونک (Tanjong Cayong)؛ سرانگون (Serangoon)؛ نى‌سون؛ وودزلند (Woods land) يان کيت (Yan Kit)؛ يوء چوکانگ (Yio Chu Kang)؛ چانگى (Chang) و جورانک را نام برد.


بندرها

تقريباً تمامى شهرهاى سنگاپور بندرى هستند، فقط شهر نى‌سون است که در داخل جزيره احداث شده ‌است. سنگاپور بزرگترين بندر آسياى جنوب‌شرقى محسوب مى‌شود و دومين بندر آسيا و چهارمين بندر بزرگ دنيا است. از بندرهاى ديگر سنگاپور مى‌توان جورانگ را نام برد. اين بندر در سال ۱۹۶۵ تأسيس شد و در ناحيه صنعتى جورانگ واقع شده ‌است و مهم‌ترين و عمده‌ترين دروازهٔ حمل و نقل کالاهاى صنعتى و فلّه‌اى کشور سنگاپور محسوب مى‌شود. اين بندر از عمق مطلوبى برخوردار است که با بکارگيرى تجهيزات و امکانات و زيرساخت‌هاى جديد به يکى از بنادر پيشرفته دنيا تبديل گرديده‌است.


آب و هوا و تغييرات آن

هواى سنگاپور بطور يکنواخت گرم و مرطوب است. ميانگين گرماى روزانه ۷/۲۶ درجهٔ سانتى‌گراد مى‌باشد، درحاليکه حداکثر درجه حرارت ۸/۳۰ درجه و حداقل آن ۹/۲۳ درجهٔ سانتى‌گراد است. ماه‌هاى دسامبر و ژانويه عموماً خنک‌ترين ماه‌هاى سال محسوب مى‌شوند. ميزان بارندگى سالانه ۳۵۳/۲ ميلى‌متر است. تقريباً بارندگى در تمام فصول سال مشاهده مى‌شود؛ ولى بيشترين ميزان بارندگى از ماه نوامبر تا ژانويه و کمترين ميزان بارندگى در ماه ژوئيه است. فصل باد موسمى شمال شرقى از دسامبر تا مارس مى‌باشد، در حاليکه فصل بادهاى موسمى جنوب غربى از ماه ژوئن تا سپتامبر است.


هوا در ماه فوريه بيشتر آفتابى و در دسامبر بيشتر اَبرى است.


رطوبت نسبى هوا در شب و ساعات اوليه روز اغلب ۹۰ درصد مى‌باشد و بعد از ظهر رطوبت بين ۶۰ الى ۷۰ درصد متغير است. ميانگين رطوبت نسبى هوا در سنگاپور ۳/۸۴ درصد مى‌باشد.


سنگاپور آب‌شيرين (آشاميدني) موردنياز خود را از مالزي، براساس موافقت‌نامه موجود بين دو کشور مالزى و سنگاپور که در اوايل دههٔ ۱۹۶۰ به امضاء رسيد، تأمين مى‌نمايد.


و اين امر ( عدم دسترسى به آب‌شيرين) ساکنان اين جزيره را نگران کرده‌است. آب‌شيرين در مخازن طبيعى که در بوکيت تيماه وجود دارد، نگهدارى مى‌شود. در اين کشور طرح‌هايى براى تأمين آب ‌آشاميدنى شهرى با همکارى وزارت محيط زيست در دست بررسى و اقدام است و اولين مرکز نمک‌زدايى آب ‌دريا در سال ۲۰۰۵ به بهره‌بردارى خواهد رسيد. در خور ذکر است که مالزى بعنوان کشورى که آب‌آشاميدنى کشور سنگاپور را تأمين مى‌کند، هشدار داده ‌است که حتماً در آينده قادر نخواهد بود نيازهاى آب‌آشاميدنى اين جزيره را تأمين نمايد. زيرا اندونزى بايد الويت نخست را براى مصارف داخلى قائل شود و بهتر است کشور سنگاپور درصدد تهيه منبع ديگرى براى آب ‌آشاميدنى پيداکند.


ميزان مصرف آب‌آشاميدنى در کشور سنگاپور در سال ۱۹۹۶، ۱۵/۱ ميليون مترمکعب است. اين آب سبک و از نظر بهداشتى سالم است.

جدول آب و هوا و تغييرات آن

ميانگين دماى روزانه ۲۶/۷ درجه سانتى‌گراد
حداکثر دماى روزانه ۳۰/۸ درجه سانتى‌گراد
سردترين ماه‌ها دسامبر - ژانويه
گرم‌‌ترين ماه‌ها مِى تا ژانويه
ميانگين بارندگى ۳۵۳ و ۲ ميلى‌متر
ميانگين رطوبت نسبى دما ۸۴/۳ درصد
رطوبت روزانه ۶۰ الى ۹۰ درصد