سنگاپور در منطقهٔ جنوب شرق‌آسيا در تنگهٔ مالاکا بين اقيانوس‌ هند و آرام واقع شده ‌است. اين کشور کوچک‌ترين کشور مستقل آسياست و از يک جزيره اصلى و ۶۰ جزيره کوچک تشکيل شده‌ است. سنگاپور بين ۰۹/۱ و ۲۹/۱ درجهٔ عرض شمالى و بين ۳۶/۱۰۳ و ۲۵/۱۰۴ درجهٔ طول شرقى واقع ‌شده که تقريباً در ۱۳۷ کيلومترى شمال خط استوا قرار دارد.


اين کشور از شمال به تنگهٔ جوهور و ايالت جوهور کشور مالزى و از جنوب به جزيرهٔ باتام متعلق به اندونزى و تنگهٔ سنگاپور و از مشرق به آب‌هاى خليج‌ سيام و از مغرب به تنگهٔ مالاکا محدود شده و توسط ۲ تنگه از جزاير و نواحى اطراف خود جدا شده ‌است: تنگهٔ جوهور در شمال، آن را از شبه‌جزيرهٔ مالاکا و کشور مالزى جدا مى‌کند و تنگهٔ سنگاپور و ماين (MAIN) آن را از اندونزى جدا کرده‌است. ارتباط سنگاپور با مالزى از طريق يک گذرگاه زمينى بطول ۱۰۵۶ متر ميسر شده ‌است.


مساحت جزيرهٔ اصلى از غرب به شرق ۴۲ کيلومتر و از شمال به جنوب ۲۳ کيلومتر است. مساحت کل سنگاپور با جزاير کوچک‌تر مجموعاً ۵/۶۴۷ کيلومتر مربع است که ۶/۳۲۱ کيلومترمربع از آن را مناطق مسکوني، ۸/۱۰ کيلومترمربع را منطقه کشاورزي، ۶/۲۸ کيلومترمربع از آن را جنگل، ۵/۱۵ کيلومترمربع آن را مناطق باتلاقى و آبگيرى و ۲۷۱ کيلومترمربع از آن را فضاهاى باز، مناطق مسکونى که مورد استفادهٔ تأسيسات نظامى قراردارند، تشکيل شده ‌است.

جدول مناطق

مناطق مساحت کيلومتر مربع
مناطق مسکوني ۳۲۱/۶
مناطق کشاورزى ۱۰/۸
جنگل‌ها ۲۸/۶
مناطق باتلاقى و آبگير ۱۵/۵
ساير مناطق ( آب‌ها... فضاى باز، مناطق غيرمسکوني) ۲۷۱
کل مساحت کشور ۶۴۷/۵


بزرگترين اين جزاير عبارت‌انداز: پائولوتک اونگ (Pulau Tekong) با ۴/۲۴ کيلومتر مربع، پائولو اوبين ۲/۱۰ کيلومترمربع و سن‌توسا (Sentosa) با ۵/۳ کيلومتر مربع.


در سنگاپور سه منطقه مشخص وجود دارد:


۱. مرکز کشور که ناحيه‌اى است کوهستانى با ذخاير سرشار طبيعى مخصوصاً گرانيت.

۲. ناحيه شرقى که پوشيده از شن‌هاى روان و سنگ‌ريزه است.

۳. ناحيه جنوب غربى با سنگ‌هاى رُسى و سياه که خود باعث ايجاد درّه و فرورفتگى‌ها شده ‌است.

عوارض طبيعى

سرزمين سنگاپور بطور کلى مسطح است، کوه‌ها و يا آتشفشان‌هايى در آن وجود ندارد. و مرتفع‌ترين منطقهٔ آن بوکت تيماه حدود ۱۷۷ متر بالاتر از سطح دريا قرار دارد. تقريباً ۶/۲۸ کيلومترمربع از سرزمين سنگاپور را جنگل‌ها تشکيل داده ‌است و حدود ۵ درصد از سرزمين سنگاپور را در بر مى‌گيرد. قسمت اعظم جنگل‌ها و باتلاق‌هاى قديمى سنگاپور از بين‌رفته و اکنون قابل کشت و توسعه گرديده‌اند.

آب‌هاى داخلى و همجوار

جزيره سنگاپور از نظر جغرافيايى در مرکز راه‌هاى دريايى در منطقه جنوب شرق‌آسيا قرارگرفته يعنى اين کشور بين اقيانوس هند و اقيانوس آرام واقع شده ‌است. بنابراين سرزمين سنگاپور فاقد رودخانه‌هاى بزرگ است ولى داراى رودخانه‌هاى کوچک متعددى است که طول بزرگترين رودخانهٔ اين کشور، سونگى سلتار، حدود ۱۵ کيلومتر است. اين رودخانه نقش مهمى در آبيارى مناطق کشاورزى ايفاء مى‌کند.


تنگه سنگاپور

طول اين تنگه ۱۰۵ کيلومتر مى‌باشد که بين تنگهٔ مالاکا درغرب و جنوب درياى چين درشرق واقع شده ‌است. اين تنگه ۱۶ کيلومتر پهنا دارد که سمت شمال آن را جزيره سنگاپور و جنوب آن را جزاير ريو (Riau) که بخشى از اندونزى است محاط شده ‌است. اين تنگه يکى از تنگه‌هاى تجارى مهم در جهان محسوب مى‌شود، و همچنين يکى از پر رفت ‌و آمدترين آبراه‌هاى جهان است.

منابع طبيعى

موجودى منابع طبيعى نمى‌تواند مفهومى ايستا و ساکن باشد. پيشرفت‌ها در فن‌آورى پيوسته در حال توسعه موجودى خالص منابع هستند. بدين معنا که بازسازى خرابى‌هاى زيست‌محيطى گذشته و استفاده بهتر از منابع طبيعي، افزايش يافته و اين امر موجب کاهش موجودى سرانه منابع را بدنبال خواهدداشت.


کشورها و مناطق مختلف طبعاً بطور يکسان از موهبت منابع طبيعى برخوردار نيستند. لذا گسترش تجارت بين کشورها در قالب تجارت درون ‌منطقه‌اى و فرامنطقه‌اى براى فراهم آوردن زمينه لازم بمنظور دسترسى همه آنها به منابع طبيعى متبوع، حائز اهميت است. ازاين رو پيگيرى سياست‌هاى تجارى در سياست خارجى کشورها از جايگاه رفيعى برخوردار است.