جامعهٔ کوچک سنگاپور از ۳ نژاد عمده تشکيل يافته‌است که عبارت‌انداز:


۱. چينى

۲. ملايو

۳. هندى


اين سه نژاد از اصالت و هويت ملى چندانى در سنگاپور برخوردار نمى‌باشند، چرا که اينها بصورت گروه‌هايى به اين کشور مهاجرت کرده‌اند. براساس آمارى تخمينى که در ژوئيه سال ۱۹۹۶ ارائه شده‌ است؛ شمار ۷۰۰/۲۳۵۲ نفر جمعيت اين کشور را چينى‌ها (۳/۷۷ درصد)، ۹۰۰/۴۳۰ نفر را مالايى‌ها (۱/۱۴ درصد) و ۱۰۰/۲۲۲ نفر را هندى‌ها (۳/۷ درصد) و ۲۸،۶۰۰ نفر را ساير نژادها تشکيل مى‌دهند.


حقوق‌دانان سنگاپور علت طلاق را بيشتر ناشى از بالا رفتن آگاهى زنان از حقوق خود تلقى مى‌کنند و اظهار مى‌دارند که امکان طلاق در سال‌هاى آتى افزايش بيشترى پيدا کند زيرا در گذشته زنان عادت داشتند که خوى بد زوج خود را تحمل کنند ولى اينک با وقوف از قوانين و حقوق خود طلاق را ترجيح مى‌دهند.


حضور مالايى‌تبارها در رده‌هاى حساس کشورى و لشکرى به مراتب کمتر از هندى‌ تبارهاست. هندى ‌تبارها در وزارت امورخارجه، وزارت دادگستري، دادگاه‌ها و کادر قضاوت بمراتب حضور بيشترى از مالايى‌تبارها دارند. در مورد استخدام نيز تبعيض‌هايى برعليه آنان روا مى‌شود. اغلب در آگهى‌هاى استخدام شرط تسلط به زبان ‌چينى را براى متقاضيان کار قائل مى‌شوند که که در نتيجه اقليت مالايى‌تبارها را شامل نمى‌شود. دولت کوشيده است با پيش‌ گرفتن اقدامات مشخصى فاصله‌هاى موجود بين مالايى‌تبارها را با ساير قشرهاى کشور کم‌ کند. شوراى رياست‌جمهورى ويژه اقليت‌ها کليه لوايح قانونى را مورد بررسى قرار مى‌دهد تا اطمينان حاصل ‌کند که لوايح تصويبي، براى اقليت‌هاى مذهبى يا نژادى کشور زيانى در برندارد. اين شورا همچنين مواردى را که بر نحوهٔ زندگى اقليت تأثير مى‌گذارد به دولت گزارش مى‌کند و به شکايت اقليت‌ها نيز رسيدگى مى‌نمايد.