گازطبيعى

شرکت نيروى سنگاپور (Singapore Power) وابسته به دولت هم بر گاز طبيعى و هم بر مديريت انرژى در اين کشور نظارت دارد. شرکت (Power Gas) وابسته به شرکت مذکور کار لوله‌کشى داخلى و تأمين گاز اين کشور را برعهده دارد. اين شرکت گاز بيش از ۳۱۰ هزار مشترک خانگى و تجارى را تأمين مى‌کند.


سنگاپور تمام گازطبيعى خود را که عمدتاً در توليد برق و پتروشيمى بکار مى‌رود از خارج وارد مى‌کند. شرکت دولتى نيروى سنگاپور در حال‌حاضر روزانه ۱۵۵ ميليون فوت مکعب گاز از طريق يک خط لوله بين‌المللى (که در نوع خود اولين خط لوله در آسيا است) از مالزى وارد مى‌کند. با وجود اين بنظر مى‌رسد سنگاپور استراتژى متنوع‌سازى منابع تأمين گاز خود به منظور کاهش وابستگى به واردات گاز مالزى را آغاز کرده است. در اواسط جولاى ۱۹۹۸ کنسرسيوم گاز سنگاپور (Sembawang Gas) قرارداد خريد گاز ناتوناى غربى (West Natuna) از شرکت دولتى انرژى اندونزى (Pertamina) را به امضاء رساند که به موجب آن اين کنسرسيوم روزانه ۲۲۵ ميليون فوت مکعب گازطبيعى را به مدت ۲۲ سال از اندونزى خريدارى خواهدکرد. اين گاز از طريق خط لوله‌اى به طول ۶۴۰ کيلومتر (که قرار است تا سال ۲۰۰۱ احداث شود) از ناتوناى غربى به سنگاپور انتقال يافته و بخش عمده آن به مصرف نيروگاه ۱۲۰۰ مگاواتى تواس (Tuas) خواهد رسيد.


در همين حال در سپتامبر ۱۹۹۸ شرکت نيروى سنگاپور يادداشت تفاهمى با پرتامينا براى خريد ۱۵۰ ميليون فوت مکعب گازطبيعى (که قرار است در آينده به ۳۰۰ ميليون فوت مکعب برسد) سوماتراى جنوبى در سال ۲۰۰۱ به امضاء رساند. گاز خريدارى شده از طريق خط لوله‌اى به طول ۴۲۰ کيلومتر از سه ميدان گازى استان Jambai سوماترا به سنگاپور انتقال يافته و سوخت نيروگاه‌هاى برق شرکت دولتى نيروى سنگاپور در Senoko و جورانگ را تأمين خواهدکرد. ساخت اين خطوط لوله سنگاپور را از موقعيت دسترسى به خط لوله گاز از دو کشور مختلف قرار مى‌دهد؛ اين وضعيت قيمت‌هاى ارزان‌ترى را براى بخش توليد برق سنگاپور که به زودى از نظارت دولت خارج خواهد شد فراهم خواهدکرد.

برق

دو شرکت Power Seraya و Power Senoko وابسته به شرکت نيروى سنگاپور توليد انرژى در اين کشور را برعهده دارند. شرکت Power Grid ديگر شرکت فرعى شرکت نيروى سنگاپور کار انتقال و توزيع برق را انجام مى‌دهد.


سنگاپور به دلايل زيست‌محيطى توجه ويژه‌اى به افزايش واردات گاز جهت توليد برق دارد. بيش از ۹۰ درصد از ظرفيت ۵۳۰۰ مگاواتى توليد نيروگاه‌هاى برق سنگاپور سوخت‌هاى سنگين مى‌سوزانند که اين وضعيت لطمه شديدى به محيط زيست وارد مى‌سازد. اين کشور قصد ايجاد يک نيروگاه گازى ۳۲۰۰ مگاواتى توليد برق را دارد. شرکت نيرى سنگاپور بدنبال فرصت‌هاى رشد بيشتر رد خارج از بازارهاى داخلى برق مى‌باشد. از اين‌رو در چين و هند دفاترى را با هدف سرمايه‌گذارى در پروژه‌هاى برق ايجاد کرده است. (در اين بين کاهش تقاضاى برق به دليل رکود اقتصادى مى‌تواند اين پروژه‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد).


بخش الکتريسيته سنگاپور هم‌اکنون در حال خصوصى‌شدن مى‌باشد. پروژهٔ برق Tuas که يک نيروگاه ۱۲۰۰ مگاواتى با سوخت نفت است در آوريل ۱۹۹۹ به بهره‌بردارى رسيده و در معرض فروش گذاشته شده‌است. فروش پروژه بخشى از تلاش دولت براى ايجاد يک بازار برق رقابتى در اين کشور محسوب مى‌شود. در اوت ۱۹۹۸ بازار بورس سنگاپور يک بخش معاملات الکتريسيته گاز و آب ايجاد نمود. به نوشته ‌Business Times سنگاپور در اين اقدام اميدهايى را در مورد احتمال فروش شرکت‌هاى توليد برق در آينده نزديک از سوى دولت ايجاد کرده‌است.

محيط زيست

وزارت محيط زيست رسالت خود را افزايش استانداردهاى محيط زيست در سنگاپور قرار داده‌است. از جولاى ۱۹۹۸ مصرف بنزين سرب‌دار در وسائط نقليه کاملاً قطع گرديد. بعلاوه طرح افزايش کيفيت سوخت ديزل نيز در دست برنامه‌ريزى مى‌باشد. در سال ۱۹۹۶سولفور موجود در سوخت‌هاى ديزلى از ۵ درصد به ۳ درصد کاهش يافت که اين رقم در سال ۱۹۹۹ نيز کاهش بيشترى خواهد يافت. ذرات موجود در سوخت‌هاى ديزلى عامل بيش از ۵۰ درصد از ذرات آلوده‌کننده هوا در اين کشور مى‌باشد.


در سنگاپور گرايش فزاينده‌اى به استفاده از وسايط نقليه برقى وجود دارد. چندين گروه خصوصى و سازمان دولتى درگير تحقيقات و اقدامات تشويقى براى تحقيق اين امر هستند. با وجود اين اقتصادى بودن اين طرح زير سئوال رفته است.


در همين حال فشارهاى طرفداران محيط زيست در آسيا باعث بهبود وضعيت پالايشگاه‌ها در سنگاپور شده است. شرکت پالايش سنگاپور (SRC) اخيراً ماشين‌آلات تصفيه آب به قيمت ۲۵ ميليون دلار را خريدارى کرده است تا فاضلاب‌هايى که وارد دريا مى‌شود را تصفيه نمايد. اين شرکت سرمايه‌گذارى قابل‌توجهى در زمينه تجهيزات کنترل کاهش پساب‌ها و آلاينده‌ها انجام داده‌است. همچنين طرح‌هايى بمنظور کاهش ميزان احتراق سوخت در فرايند‌ه‌هاى توليد ارائه شده است.


بدليل عرض بسيار کم تنگه مالاکا ( ۵/۱ مايل در تنگ‌ترين نقطه ) احتمال برخورد کشتى‌هاى سوخت‌رسان در آن بسيار زياد است. از اين‌رو آب‌هاى سنگاپور در اين نقطه در معرض آلودگى ناشى از لکه‌هاى نفتى قراردارد. در اثر دو مورد برخورد تانکر در اوت ۱۹۹۸ و اکتبر ۱۹۹۷ در آب‌هاى سنگاپور آلودگى‌هاى بسيار گسترده‌اى ايجاد شده‌است.