بايد توجه داشت که توسعهٔ سنگاپور به‌‌صورت عمده به سرمايه‌گذارى مستقيم خارجى مرتبط مى‌باشد. ملاحظاتى که سبب جذب سرمايهٔ خارجى به سنگاپور گرديد در بخش بررسى سياست جذب سرمايه گذارى خارجى در کشور مورد بررسى قرار مى‌گيرد. هدف اين قسمت ارائه يک نگرش کلّى و اهداف بخشى از اين سرمايه گذارى‌ها مى‌باشد.


در دههٔ ۱۹۶۰ اندازهٔ جريان داخلى سرمايه گذارى خارجى به‌طور ميانگين تقريباً ۲ در صد از (GDP) اين کشور را تشکيل مى‌داد که بعداً در دههٔ ۱۹۷۰ اين رقم به تقريباً ۵ در صد از (GDP) بالغ گرديد. در ميانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ اين گردش به‌دليل پديد آمدن بحران نفتى بين‌المللى و رکود جهانى و عدم اطمينان سياسى منطقه، کاهش پيدا کرد که بعداً در طول دهه به ميانگين ۸ درصد (GDP) در سال رسيد. در ابتداى سال ۱۹۸۷، جريان‌هاى سرمايه‌گذارى به بالا و پايين موج مى‌زدند، ميانگين اين جريان در سال‌هاى دههٔ ۱۳،۱۹۹۰ درصد (GDP) بوده است.


ايالات‌متحده و جامعه اروپا به‌طور معمول مهمترين منابع مالى را در اختيار دارند، هر چند جديداً جريان‌هايى از ژاپن و برخى ديگر از کشور هاى در حال صنعتى شدن اهميت پيدا کرده‌اند. جدول زير سهم سرمايه‌گذارى خارجى با توجه به کشورهاى مبداء را نشان مى‌دهد:

جدول جريان سهم سرمايه‌گذارى مستقيم خارجى با توجه به کشور مبداء (ميليون دلار سنگاپور)

۱۹۸۰ ۱۹۸۵ ۱۹۹۰ ۱۹۹۱
کل جريان ۲۵۵۴/۸ ۷۰۹/۵ ۸۷۶۷/۷ ۴۷۳۲/۵
ايالات متحده ۵۹۱/۴ ۸۰۳ ۲۵۴/۹ ۹۴۰/۱
اروپا ۷۸۹/۳ ۱۵۰/۵ ۲۵۳۷/۳ ۲۳۰۹/۰
جامعه اروپا ۶۶۰/۸ ۶/۳- ۲۵۲۱/۲ ۲۱۱۸/۹
انگلستان ۴۴۳/۸ ۲۱۰/۹- ۷۸۷/۱ ۱۵۱۱
آلمان ۱۲۰/۲ ۵۴/۱ ۱۷/۱- ۱۰۱/۷
هلند ۵۴/۲ ۱۵۶/۶ ۱۳۲۴/۸ ۲۷۲/۶
ساير کشورهاى جامعهٔ اروپا ۴۲/۶ ۶/۱- ۴۲۶/۴ ۲۳۳/۵
سوئيس ۱۰۱/۰ ۲۱۳/۳ ۵۸/۹ ۱۷۲/۱
ديگر کشورهاى اروپا ۲۷/۴ ۵۶/۵- ۴۲/۸- ۷۸/۰
آسيا ۱۰۰۹/۰ ۲۲۱/۲- ۳/۶۱۷ ۱۱۲۱/۲
ژاپن ۳۱۷/۱ ۳۷۴/۸ ۲۲۳۸/۱ ۱۰۵۵/۲
هنگ‌کنگ ۴۵۳/۰ ۳۶۰/۱- ۵۰۰/۳ ۲۲/۱-
تايوان ۲۶/۱ ۲/۵ ۴۵/۵ ۲۷/۶
اتحاديه کشورهاى جنوب شرقى آسيا ۱۶۶/۴ ۳۱۱/۲- ۹۴۳/۴ ۱۱۲/۹-
ساير کشورهاى آسيا ۴۶/۴ ۷۲/۷ ۱۰۸/۳- ۱۷۳/۲
استراليا ۴۱/۰ ۲۱/۹ ۱۲۳/۱- ۶۶/۵-
ديگر کشورها ۱۱۴/۰ ۴۴/۷- ۲۴۸۱/۶ ۳۶۸/۸


منبع:Singapore Authorities


جريان سرمايه گذارى به‌طور کلى به دو شاخه توليدات صادراتى و خدمات مالى و بازرگانى تقسيم مى‌شود. در سال‌هاى اخير، بزرگترين سهم سرمايه‌گذارى توليد متعلق به بخش نفت، الکترونيک، موادشيميايى ، تجهيزات حمل و نقل ، منسوجات و ساخت و تعمير کشتى بوده است. از دههٔ ۱۹۷۰ به‌تدريج جريان سرمايه گذارى به‌سمت تمرکز مهارت و تکنولوژى صنعتى پيشرفته حرکت کرده است. به‌گونه‌اى که سرمايه‌گذارى در محصولات الکتريکى و الکترونيکى بيشتر از بخش نفت پيش رفته است، در حالى‌که سرمايه‌گذارى‌هاى جديد در توليد کامپيوترها و تجهيزات کامپيوتر ظهور پيدا کرده‌اند.


سرمايه گذارى در صنايع با ارزش افزودهٔ پايين مانند منسوجات، توليدات چرمي، لاستيک و توليدات چوبى کاهش يافته است.


براى مشخص شدنِ جهت تمرکز جريان سرمايه‌گذارى مستقيم خارجي، بايد دانست که سهم توليد در (GDP) از ۱۳درصد در سال ۱۹۶۰ به ۲۲ درصد در سال ۱۹۸۱ و ۲۸ درصد در سال ۱۹۹۲ بالغ گرديده است. اين گسترش منجر به جذابيت براى جذب سرمايه گذارى خارجى گرديده است. در سال ۱۹۶۲، تنها ۳۳ بنگاه توليدى ۱۰۰ درصد به خارجيان تعلق داشت و ۳۲ درصد از توليد ناخالص محصولات توليدى را تشکيل مى‌داد. (Kenneth Bercuson; "Singapore Acase Study in Rapid Development", IMF, Washington DC, February 1995) از سال ۱۹۹۱ مؤٔسسات و بنگاه‌هاى خارجى بيش از ۶۰ در صد از توليد را به‌خود اختصاص داده و معاملات مرتبط با خارجيان در حدود ۸۴ درصد از اين معاملات را تشکيل مى‌داد در طول اين مدت سهم مؤسسات و بنگاه‌هاى توليدى که عموماً توسط افراد محلى ايجاد شده‌اند از ۴۶ درصد توليد ناخالص به ۱۶ درصد تنزيل يافته است.


برآوردهاى تحقيقاتى جارى نشان مى‌دهد که بيش از ۱۲۰۰ شرکت آمريکايى (توليد و خدماتي) در سنگاپور وجود دارد. آمارهاى بازرگانى آمريکا نشان مى‌دهد که در سال ۱۹۹۶ شرکت‌هاى آمريکا در مجموع ۲/۱۴ ميليارد دلار دارايى در سنگاپور داشته‌اند. (اين برآوردسنگاپور از سرمايه گذارى‌هاى آمريکا بدون در نظر گرفتن خدمات است).


آمارهاى سنگاپور نشان مى‌دهد که در بخش توليد، در سال ۱۹۹۷ شرکت‌هاى خارجى ۴ ميليارد دلار آمريکا از سرمايه‌گذارى را به‌عهده داشته‌اند، که اکثر آنها در صنايع الکترونيک و صنايع شيميايى است.


آمريکا بزرگترين سرمايه‌گذار خارجى در سنگاپور مى‌باشد که ۴۰ درصد از سرمايه‌گذاران خارجى را به‌خود اختصاص مى‌دهد وبعد از آن نيز ژاپن با ۳۴% سرمايه گذارى خارجى رتبهٔ دوم را دارا است.


در سال ۱۹۹۸ عليرغم اين‌که دولت کاهش ۶ درصدى را در سرمايه گذارى‌هاى صنعتى پيش بينى مى‌کرد، ولى در سرمايه‌گذارى خارجى به ۷/۴ ميليارد دلار آمريکا رسيد.