على‌رغم اينکه آسياى جنوب شرقى در سال ۱۹۹۷ با چالش‌هاى مختلفى روبرو شد، بيش از ۲/۷ ميليون توريست وارد سنگاپور شده و از اين کشور بازديد کردند. اين تعداد از توريست‌ها نسبت به سال ۱۹۹۶ تقريباً ۳/۱ درصد کاهش نشان مى‌دهد. اغلب توريست‌هايى که به کشور سنگاپور وارد مى‌شوند، از کشورهاى عضو اتحاديهٔ کشورهاى جنوب شرقى آسيا (ASEAN)، ژاپن، تايوان، استراليا، انگلستان، و ايالات‌متحده مى‌باشند.


تقريباً مدت متوسط اقامت جهانگردان در سنگاپور در سال‌هاى مختلف ۳ روز بوده است . در سال ۱۹۹۷ درآمد حاصل از جهانگردى به مبلغ ۲/۱۰ ميليارد دلار بالغ گرديد که رقم قابل توجهى مى‌باشد. به‌همين دليل مقامات سنگاپورى توجه بسيار زيادى را به صنعت جهانگردى دارند که وجود آژانس‌هاى مسافرتى مختلف، خطوط هوايى پيشرفته، تورهاى مختلف نهادينه شده، مراکز مختلف گردشي، دفاتر جهانگردى در داخل و خارج از کشور، کتاب‌هاى راهنماى گردشگرى و آدرس‌ها و ... همگى نشانه‌هايى از اين توجه و اهميت مى‌باشند.


کميتهٔ پيشبرد صنعت جهانگردى در سنگاپور (Singapore Tourism PromotionBboard)؛ وظيفه اداره کليه فعاليت‌هاى مربوط به جهانگردى و هماهنگى بين دفاتر جهانگردى و تشويق جهانگردان براى ديدار از سنگاپور را به‌عهده داشت. در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۷ اين کميت به کميته جهانگردى سنگاپور (Singapore Tourism Board) تغيير نام داد. که اين تغيير نام نشان‌دهنده اين است که نقش اين سازمان‌ تنها به تشويق جهانگردان براى ديدن از سنگاپور ختم نمى‌شود، بلکه اين کميته مى‌تواند در جهت تبديل سنگاپور به يک مرکز تجارى جهانگردى منطقه‌اى و يک مرکز جهانگردى منطقه‌اى کوشش کرده و برنامه‌ريزى نمايد. يکى از واکنش‌هاى اصلى اين کميته اين است که در نظر دارد در قرن ۲۱ با واقعى کردنِ ديدار از سنگاپور و افزايش مدت توقف جهانگردان، اين سرمايه را گسترش داده در حدّ ساير صنايع آن را توسعه دهد.