بنگلادش از اين نظر که در منطقه شبه قاره هند واقع گرديده است و در مجاورت آن کشور هند با قدرتى چند برابر بنگلادش قرار دارد، شديداً تحت تأثير هند مى‌باشد و مهم‌ترين روابط را در نظام بين‌المللى با هند دارد. حزب عوامى ليگ نيز در اين کشور داعيه طرفدارى از هند را داشته است. اين حزب که توسط شيخ مجيب‌الرحمن اولين رئيس‌جمهور بنگلادش تأسيس گرديد با ايدئولوژى لائيک از سياست‌هاى هند پشتيبانى مى‌نمود و در ادامهٔ راه پس از کشته شدن شيخ مجيب، دختر او شيخ حسنيه ادامه دهنده همان سياست‌ها بود. پس از ترور شيخ مجيب گرايش به غرب بيشتر شد؛ اما همچنان هند در سياست خارجى اهميت گذشته خود را حفظ کرد. اين اهميت نيز هم اکنون در روابط دو کشور به‌طور مشخص باقى مانده است.


بنابراين، هند به‌عنوان يکى از عوامل نفوذ بر سياست خارجى بنگلادش به حساب مى‌آيد. احزاب بنگلادشى نيز يکى از عوامل مؤثر داخلى بر سياست خارجى مى‌باشند که مثلاً در مورد حزب عوامى ليگ به‌علت تمايل آن به هند در زمينه سياست خارجى گرايش به هند را توصيه مى‌کند.


از طرف ديگر از آنجا که بنگلادش از اقتصاد ضعيفى برخوردار است و جمعيت زيادى دارد، تا آنجا که مى‌تواند سعى دارد که سياست‌هاى مسالمت‌آميز را پيشه نمايد و در برابر کشورهاى مختلف سياست صبر و مدارا را اتخاذ مى‌کند؛ زيرا اوضاع نظامى و اقتصاد نابسامان اين کشور اجازه روياروئى با کشورها ديگر را به آن نمى‌دهد. خانم خالده ضياء در اولين کنفرانس مطبوعاتى خود پس از به قدرت رسيدن، شعار سياست خارجى خود را ”دوستى با همه و دشمنى با هيچ‌کس“ قرار داد.


از آنجا که بنگلادش در معرض مصائب طبيعى از قبيل سيل و طوفان قرار دارد اين مصائب بر سياست خارجى بنگلادش بدون تأثير نيست. در نتيجهٔ آن بنگلادش درصدد جلب کمک از کشورها و سازمان‌هاى کمک‌دهنده خارجى برآمده است.


بر اين اساس سياست خارجى بنگلادش به‌طور کلى تحت تأثير چند عامل داخلى و خارجي: احزاب داخلي، اقتصاد ضعيف، بلاياء طبيعي، هند به‌عنوان يک قدرت برتر منطقه‌اى و سازمان‌هاى کمک‌دهنده خارجى قرار دارد. بر اين مبنا سياست خارجى اين کشور مستقل از اين عوامل، سياست مسالمت‌آميز و صلح جويانه است.