زيربناى کلى تدريس براى انتقال نه تنها شامل بيشينه‌سازى انتقال از يادگيرى قبلى است، بلکه شامل گزينش روش‌هائى در سازماندهى تمرين است که انتقال و تعميم‌پذيرى را به حداکثر مى‌رسانند. در اين مبحث به راه‌هاى افزايش تعميم‌پذيرى از طريق سازمان تمرين توجه مى‌شود. همان‌گونه که خواهيد ديد، اين روش‌ها در تمرين اوليه يعنى وقتى يادگيرى مهارت تازه آغاز شده است، بسيار مفيد است. اصول انتقال در تمرينات مراحل بعدى نيز پس از آن بحث شده‌اند.


به شباهت بين مهارت‌ها اشاره کنيد. اغلب براى شما شباهت مهارتى که براى اولين‌بار ارائه مى‌شود، با مهارتى که قبلاً آموخته‌ شده، کاملاً آشکار است؛ اما اين شباهت الزاماً براى شاگردان شما آشکار نيست. به شباهت‌ها اشاره کنيد، از عباراتى مانند عمل بازو در سِرو تنيس مانند پرتاب از بالاى شانه است يا حرکت کيپ روى دار حلقه دقيقاً شبيه به اين حرکت روى بارفيکس است استفاده کنيد. به‌کار گرفتن يک الگوى حرکت از يادگيرى پيشين در مهارت جديد به‌ويژه در ابتداى يادگيري، باعث برترى شاگردان مى‌شود.


از نشانه‌هاى تدريس براى تأکيد بر انتقال استفاده کنيد. با استفاده از نشانه‌هاى مختلف تدريس مى‌توان بر مشابهت‌ها تأکيد کرد، مثلاً عبارت سر راکت را به طرف توپ پرتاب کن باعث مى‌شود که اين حرکت شبيه به يک پرتاب از بالاى شانه به‌نظر بيايد. همچنين تأکيد بر انتقال دارد. در ژيمناستيک براى تأکيد بر اين واقعيت که حرکت کيپ روى بارفيکس، دار حلقه و تشک در واقع يک حرکت است، از يک نام استفاده مى‌کنند. همچنين بسيارى از مهارت‌ها داراى اصول مکانيکى مشابهى هستند، مانند تغيير مکان اندازهٔ حرکت در پرتاب يا نياز به سطح اتکاء بزرگتر براى تعادل بيشتر. به فراگيرنده يادآور شويد که اين اصول چگونه در مهارت‌هاى قبلى به‌کار مى‌رفتند. بگذار چرخش تهيگاه، حرکت بازوهايت را در تاب دادن آلت گلف شکل دهد، همان‌گونه که در بيسبال اين کار را انجام مى‌دهي.


بر انتقال به مهارت‌هاى بعدى تأکيد کنيد. گاهى به‌نظر مى‌رسد انتقال، در يادگيرى مهارتى که اکنون در حال تمرين آن هستيم مؤثر است. انتقال به مهارتى که در آينده انجام مى‌شود نيز صورت مى‌گيرد. از فراگيرنده سؤال کنيد که چگونه مى‌تواند يک استراتژى يا مفهوم ويژه را در زمينه‌هاى تازه به‌کار گيرد. تمرين متغير، اين ويژگى را به‌عنوان يک هدف در خود دارد، حداقل، بخشى از تکنيک‌هاى مخصوص امروز به سوى تعميم‌پذيرى آينده جهت داده شده‌اند. در يادگيرى حرکتى کودکان، معلمان تربيت بدنى آنها را وادار مى‌کنند تا به تمام طرق ممکن، يک تشک را لوله کنند، با اين اميد که يک قابليت عمومى براى حرکت تمام بدن به‌وجود آورند. تمريناتى اين‌چنين به يادگيرى تعميم يابنده‌اى منجر مى‌شوند.