ديابت يک اختلال متابوليک است که با کمبود هورمون انسولين، مقاومت به انسولين يا هر دو مشخص مى‌شود و به هيپرگليسمى (قند خون بالا) و ساير اختلالات متابوليک منجر مى‌گردد.


نشانه‌هاى شايع ديابت شامل تشنگي، افزايش دفع ادرار، کاهش وزن و احساس خستگى هستند. در صورت عدم تشخيص و درمان بيماري، اين نشانه‌ها به سمت تاکيکاردى (تسريع ضربان قلب)، تنگى نفس، تهوع، استفراغ، گيجى و موارد بسيار شديد به اغماء، شوک و مرگ منتهى خواهد شد.


- عوامل خطر:

زنان، سياه‌پوست، سن بالاى ۳۵ سال، سيگاري، چاقي، بى‌تحرکى


ديابت يک بيمارى نيست که شما آن را از شخص ديگرى بگيريد. شما زمانى به اين بيمارى مبتلاء مى‌شويد که پانکراس توليد انسولين را متوقف سازد يا اينکه نسبت به انسولين مقاوم شده باشيد. عوامل ژنتيکي، چاقى و عدم فعاليت همگى در بروز ديابت نوع ۲ نقش دارند. عوامل ژنتيکى و نيز عفونت‌هاى ويروسى هم در ديابت نوع ۱ نقش ايفاء مى‌کنند.