آب از طريق پوست، مدفوع و ادرار دفع مى‌شود.


۱. دفع ادرارى آب:

در شرايط عادي، کليه‌ها حدود ۹۹% از ۱۶۰-۱۴۰ ليتر مايعى را که فيلتره مى‌شود بازجذب مى‌کنند. بنابراين ميزان ادرارى که در هر روز توليد مى‌شود، بين ۵/۱-۱ ليتر خواهد بود.


۲. دفع پوستى:

مقادير اندکى آب (۳۵۰ ميلى‌ليتر) از راه تعريق نامحسوس و از طريق پوست دفع مى‌شود، به‌علاوه، دفع آب از طريق غدد عرق تخصص يافته که در زير پوست واقع هستند، نيز صورت مى‌پذيرد. تبخير آب عرق، مکانيسم عمدهٔ خنک‌ کنندهٔ بدن است. در شرايط عادي، ميزان توليد روزانهٔ عرق بين ۷۰۰-۵۰۰ ميلى‌ليتر است. اين در حالى است که ظرفيت تعريق بدن مى‌تواند در جريان فعاليت در هواى گرم به ۱۲ ليتر (۱ ليتر در ساعت) برسد.


۳. دفع آب ناشى از تبخير:

دفع نامحسوس آب از طريق قطرات کوچک آن که از راه هواى بازدمى خارج مى‌شوند، به ۳۵۰-۲۵۰ ميلى‌ليتر در روز مى‌رسد. اين ميزان، نتيجهٔ مرطوب شدن کامل هواى دمى در زمان عبور از مجارى تنفسى است. در افراد فعال از نظر فيزيکى و در جريان فعاليت شديد، در هر دقيقه ۵-۲ ميلى‌ليتر آب از طريق مجارى هوائى آزاد مى‌شود. دفع آب از راه تنفس در هوا گرم و مرطوب، کمترين و در هواى سرد بيشترين مقدار را دارد.


۴. دفع آب از راه مدفوع:

چون آب حدود ۷۰% حجم مدفوع را تشکيل مى‌دهد، دفع آب از راه روده‌ها به ميزان ۲۰۰-۱۰۰ ميلى‌ليتر خواهد بود. در جريان اسهال يا استفراغ، ميزان از دست رفتن آب به ۵۰۰۰-۱۵۰۰ ميلى‌ليتر افزايش مى‌يابد.