اسپيرونولاکتون سردستهٔ اين گروه داروئى است. اين دارو يک مشتق استروئيدى است که آنتاگونيست فارماکولوژيک آلدوسترون در لوله‌هاى جمع‌کننده مى‌باشد. اسپيرونولاکتون با اتصال به گيرندهٔ آلدوسترونى درون سلولي، عملکرد ژن‌هاى کنترل‌کنندهٔ سنتز کانال‌هاى يونى سديم و پمپ سديم / پتاسيم ATPase را کاهش مى‌دهد. آميلورايد و تريامترن در همان بخش نفرون کانال‌هاى سديمى را مسدود مى‌کنند. اسپيرونولاکتون شروع و پايان اثر کندى دارد (۲۴تا ۷۲ ساعت). آميلورايد و تريامترن طول اثرى معادل ۱۲تا ۲۴ ساعت دارند.


داروهاى غيرمجاز در اين گروه عبارتند از:


Amiloride hydrochloride, Canrenone, Spironolactone, Triamterene

اثرات

- افزايش کليرانس سديم


- کاهش دفع پتاسيم و هيدروژن


- ايجاد اسيدوز متابوليک هيپرکلرميک

کاربردهاى بالينى

- درمان آلدوسترونيسم (افزايش سطح آلدوسترون سرم) با اسپيرونولاکتون مثلاً در سيروز


- همراه با ديورتيک‌هاى تيازيدى يا قوس هنله به‌منظور جلوگيرى از اتلاف شديد پتاسيم

عوارض جانبى

افزايش پتاسيم خون، آريتمى قلبي، تهوع، استفراغ، سردرد، ضعف، خستگي، اختلال گوارشي، سرفه و تنگى نفس.