استفاده از مواد ممنوعه و محدود شده و روش‌هاى غيرمجاز در راستاى بالا بردن مصنوعى آمادگى بدن، عملى غيراخلاقى و مغاير با رقابت شرافت‌مندانه است و در عين حال که ارزش‌هاى ورزشى را برهم مى‌زند، مى‌تواند سلامت ورزشکاران را نيز به خطر مى‌اندازد. جريمه‌هائى که براى عمل دوپينگ در نظر گرفته مى‌شوند، اثرات زيادى بر روى زندگى شخصى ورزشکار، از نظر حرفه‌اي، اقتصادى و اجتماعى به‌جاى مى‌گذارند. بنابراين حمايت قانونى در برابر تصميمات نادرست و غيرعادلانه از نظر حقوقى داراى اهميت مى‌باشد. جنبهٔ پزشکى دوپينگ مقدم بر جنبهٔ حقوقى آن است. علم پزشکى بايد مشخص کند که چه مواردى در زمرهٔ مواد دوپينگ هستند و با در نظر گرفتن تأثير آنها بر عملکرد و سلامت فرد اين مواد را ممنوع اعلام نمايد. افرادى که در اين مورد قضاوت مى‌کنند، بايد تصميم خود را بر مبناى ليست داروهاى دوپينگى که توسط IOC يا ديگر ارگان‌هاى ورزشى بين‌المللى ارائه شده است، اتخاذ نمايند.


چرا که دوپينگ تنها در مورد موادى نيست که به عملکرد بهتر ورزشکار کمک مى‌کند، بلکه در مورد موادى که به تنهائى مخدر بوده و در مخفى کردن مواد دوپينگى کمک مى‌کنند نيز صدق مى‌نمايد. به‌علاوه دوپينگ چهرهٔ ورزش را که بازتاب‌هاى اجتماعى خوبى دارد، مخدوش مى‌کند. ورزش مى‌تواند وسيله‌اى براى تعالى شخصيت، آموزش و ايجاد روحيهٔ اجتماعى باشد، بنابراين بايد مطمئن شد که اين تصوير مناسب از ورزش با اقدامات غير مسؤولانه‌اى نظير دوپينگ لطمه نبيند.