شرايط زندگى امروز به نحوى است که اغلب براى افراد نگرانى‌هائى نسبت به آينده به‌وجود مى‌آورد.


آمارهاى اجتماعى ـ اقتصادى، آينده‌اى تأسف‌بار را براى زنان مسن نسل‌هاى آتى به‌ويژه در کشورهاى در حال توسعه پيش‌بينى مى‌کنند، اگر فعاليت‌هاى اجتماعى ـ اقتصادى جامعه ثابت بماند و فقط ساختمان سنى و جنسى آن تغيير يابد، به موازات آن ظرفيت و چگونگى و حتى نوع کار و فعاليت نيز دگرگون خواهد شد، به‌عبارت ديگر نوعى سالخوردگى و يا جوانى براى جمعيت پيش خواهد آمد که منجر به مشکلاتى در راه اجراء برنامه‌هاى اجتماعى ـ اقتصادى کشور خواهد شد.


معمولاً در جوامع سازمان يافته تغييرات به‌تدريج و در محدوده زمانى طولانى و در بين افراد و زيرمجموعه‌هاى يک نظام اجتماعى توزيع مى‌شود. در جوامع در حال گذار اين تغييرات باشدت زياد انجام مى‌پذيرد و توزيع در زير مجموعه‌هاى نظام و نيز در بين افراد جامعه بسيار متفاوت است.


مثلاً در ايران که يک جامعه در حال گذر است اين تغييرات در کل آن و در نهادهاى آن متفاوت است و به‌شدت در حال رخ دادن است مى‌توان با توجه کردن به مسائل اقتصادى ـ اجتماعى سالمندان به‌خصوص زنان مسن توانائى‌هاى بالقوه آنان را تشخيص داد و از تأکيد بر مشکلات آسيب‌‌پذيرى‌هاى آنان پرهيز نمود. ادغام زنان ميانسال و مسن در طرح توسعه مى‌تواند بسيار مهم تلقى گردد، بنابراين بايد فعاليت‌هاى جدى صورت گيرد تا همه زنان در صورت لزوم به تحصيلات ابتدائى، کسب اطلاعاتى از دورهٔ ميانسالى و فراگيرى مهارت‌هاى (سنتى و در صورت امکان غيرسنتى) و کارآموزى دست يابند.