اطلاعات دقيقى از نحوه پراکندگى ايلات و عشاير ايران در دست نيست و هنوز ميان جامعه‌شناسان و مردم‌شناسان درباره تعريف ايلات و عشاير و تعيين حدود و ابعاد آن اختلاف نظرهاى زيادى وجود دارد. به‌علاوه بر اثر شرايط سياسى و اعمال کوچ‌هاى اجبارى از طرف دولت‌ها، گروه‌هائى از ايلات ايران به سرزمين‌هاى دور است و مناطقى که جزءِ قلمرو ايلات ديگر بوده است کوچانيده شده‌اند. از اينها برخى با گروه‌هاى بومى در آميخته‌اند و به‌تدريج جامعه و فرهنگ آنها را پذيرفته و بدان عادت کرده‌اند، به‌ طورى‌که در بسيارى موارد از اصل و منشاءِ خود دورمانده و در ايلات ديگر تحليل رفته‌‌اند. ايلاتى هستند که امروز کُرد يا تُرک به‌شمار مى‌روند، در حالى‌که اصلاً لُر بوده‌اند. طايفه‌اى موسوم به کُرد در شمال سيستان و بلوچستان مستقر است و اصلاً از کُردها بوده است و امروز چنان با فرهنگ بلوچ خو گرفته است که جزءِ بلوچ‌ها به‌شمار مى‌روند (۱) نظير اين آميختگى‌ها بسيار وجود دارد که بحث درباره آنها ما را از اصل مطلب دور مى‌کند.


(۱) . (ت فيروزان ترکيب و سازمان ايلات و عشاير ايران، ايلات و عشاير، آگاه، ۱۳۶۲ ص ۱۸ و ۱۹.)