چنانچه منظور از برقرارى ارتباط شفاهى به کسى چيزى گفتن باشد، ما مى‌توانيم کارايى ميزان موفقيت خود را در ارتباط ازطريق پاسخ اشخاصى که به آنها چيزى را گفته‌ايم مشخص کنيم. به‌عبارت ديگر مى‌توان گفت که يکى از معيارهاى قابل اعتيار سنجش ميزان موفقيت هر ارتباط رودررو پاسخ حضار است.


بنابراين پس از برقرارى ارتباط چنانچه شنوندگان ما چيزى را مى‌گويند و يا احساسى را دارند که موردنظر ما بوده است ما در کارمان موفق بوده‌ايم. اگرچه موفقيت کامل بسيار نادر به‌دست مى‌آيد، ولى ضابطهٔ نسبتاً عملى پاسخ حضار مى‌تواند يکى از معيارهاى کارايى در سخنورى باشد. بنابراين يکى از مسؤوليت‌هاى مهم شخص فرستندهٔ پيام تعيين اهداف ارزشمندى براى برقرارى ارتباط مى‌باشد. بدون چنين احساس مسؤوليتي، امکان برقرارى ارتباط مؤثر تقريباً مشکل و گاهى غيرممکن خواهد بود.


چنانچه ما به پاسخ حضار به‌عنوان يکى از معيارهاى کارايى ارتباط رودررو اعتقاد داشته باشيم، مى‌توانيم جنبه‌هاى مختلف سخنرانى خود را در اينکه آيا پاسخ مطلوب را ايجاد کرده است يا نه، اندازه‌گيرى کنيم. بنابراين چنانچه شکلى از گفتار، حضار را به عکس‌العمل مطلوبى وامى‌دارد، خوب است که آن را ازياد نبريم. برعکس چنانچه شکل موردنظر کمکى به بروز عکس‌العمل مطلوب نکرده بلکه مثلاً مانع از بروز آن مى‌شود بايستى آن را فراموش کرده و از آن اجتناب کنيم.


مسلماً، درنظر گرفتن چنين معيارى دربارهٔ ارتباط‌هاى ديدارى نيز صادق است. هرجنبه از شکل ظاهرى و يا رفتار غيرکلامى که کمک به بروز پاسخ حضار آن‌طور که موردنظر ما است مى‌نمايد، مطلوب خواهد بود. برعکس، هرنوع رفتارى که به بروز پاسخ حضار آن‌طور که موردنظر است نمى‌نمايد نظير حالت چهره، حرکات و اشارات، وضعيت بدن، راه‌رفتن و حتى نوع پوشيدن لباس نامطلوب بوده و مى‌تواند به‌عنوان يکى از جنبه‌هاى منفى ديدارى موردنظر قرارگيرد. اين اقلام مى‌تواند شامل رفتارهايى که توجه را از افکار و احساس موردنظر دور مى‌کند، نيز بشود.


درحقيقت، از لحظه‌اى که گيرندگان پيام آمادهٔ گرفتن پيام مى‌شوند اين‌گونه حرکات نامطلوب موجب انحراف از هدف و مقصود فرستندهٔ پيام خواهند شد. تکنيک‌هاى سخنورى و ارتباط هنوز نبايستى توجه را به خودشان جلب نمايد. چنانچه چنين حالتى پيش بيايد، اصطلاحاً گفته مى‌شود که: تکنيک‌ها بصورت بدهى جلوه خواهند کرد، نه موجودي.