در احادیث و روایات معصومین(ع) بر مسئله انتخاب همنشین خوب از میان انسان‌های پرهیزگار و با تقوا و دین‌شناس سفارش و تاکید شده است.

در کتاب مصباح الشریعه از حضرت امام صادق(ع) نقل شده است که فرمودند: "پیوسته در جستجوی دوستی با پرهیزگاران و حق پرستان باش! هر چند که در ظلمات زمین پنهان باشند؛ گرچه زندگی خود را بر سر این کار بگذاری. زیرا خداوند متعال پس از پیامبران، آفریده‌ای عزیزتر و برتر از پرهیزگاران و حق پرستان بر روی زمین خلق نکرده است و خداوند هیچ نعمتی همچون توفیق همنشینی با آنان را به بنده‌اش عطا نکرده است۱".

امام علی(ع) نیز در حدیثی همنشینی با این افراد را مایه فزونی و سعادت انسان معرفی می‌کنند و می‌فرمایند: "پرهیزگاران، سروَرند و دین شناسان پیشوا؛ همنشینی، با آنان مایه فزونی است۲".

پیامبر خدا(ص) در توصیف انسان‌های پرهیزگار چنین فرمودند: " پرهیزگاران کسانی هستند که، به خاطر ترس از افتادن در شبهه، از آنچه هم که جای پرهیز ندارد پرهیز کنند و از خدا پروا نمایند۳".

رسول مکرم اسلام(ص) همچنین - درباره آیه «روزی که پرهیزگاران را در پیشگاه خدای رحمان به صورت فرستادگان گرد آوریم»- که شرح حال پرهیزگاران در روز قیامت است، می‌فرمایند:" فرستادگان، جز سواره نیستند. آنان مردمانی هستند که تقوای خدا در پیش گرفتند. پس خداوند دوستدار آنها شد و برگزیدشان و از کارهایشان خشنود گردید و از این رو، آنان را پرهیزگاران نامید۴".

منابع روایات:

۱- مصباح الشریعه

۲- امالی طوسی: ص ۲۲۵ ح ۳۹۲ / حکمت نامه پیامبر اعظم: ج۷ ص ۴۶۶

۳- تنبیه الخواطر: ۲ / ۶۲ منتخب میزان الحکمهٔ: ۶۰۶

۴- الکافی: ۸ / ۹۵ / ۶۹ منتخب میزان‌الحکمهٔ: ۴۱۴