دكتر قاسم قاضی ـ روانشناس مشاوره ـ از اتفاق ناگواری كه به تازگی در مراسمی با اجرای «خاله شادونه» در خرم دره اتفاق افتاد و به مرگ سه كودك انجامید، ابراز تاسف و ناراحتی كرد و گفت: متاسفانه مشكل ما این است كه هیچگاه حقوق كودك را رعایت نمی كنیم و در نهایت منجر به چنین اتفاقات تلخی می شود كه جبران ناپذیر است.

این روانشناس در گفت وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، افزود: فرزندان ما تا زیر ۱۸ سال كودك محسوب می شوند، كشور ما اعلامیه ی حقوق كودك را امضاء كرده است ولی متاسفانه هیچگاه حق و حقوق آنها رعایت نمی شود در حالی كه ما باید به كودكانمان احترام بگذاریم و مراقب آنها باشیم حالا این مراقبت فرقی نمی كند كه در سالن اجرای برنامه ی كودك ، زمین فوتبال، اتوبوس و یا هرجای دیگری كه ممكن است جمعیت هجوم بیاورند تا كودكان صدمه ببینند، باشد.

وی خاطرنشان كرد: جامعه ی ما به حقوق كودكان حساسیت نشان نمی دهد و خیلی مواقع دیده می شود كه مادر و پدرها در خیابان، كودكان خود را در مقابل اتومبیل رها می كنند و اصلا حواسشان نیست كه ممكن است اتفاق تلخی برایشان بیفتد. به نظر من یكسری آموزش هایی تحت عنوان حقوق كودك و مراقبت از كودك باید برای خانواده ها در نظر گرفته شود تا بشتر دقت نكنند.

قاضی درباره ی اینكه رسانه صداوسیما در چنین مواقعی چقدر باید بر فعالیت های خارج از سازمانی مجریان خود نظارت داشته باشد تا اتفاقاتی تلخ از این دست رخ ندهد، گفت: رسانه یك وسیله است و هدف نیست و نمی توان آن را مقصر دانست؛ چرا كه مقصر اصلی برگزار كننده های این برنامه هستند كه نتوانستند جمعیت را كنترل كنند و باید این قضیه را دنبال كرد كه چرا كوتاهی كردند تا بیش از اندازه ظرفیت سالن جمعیت وارد شود حداقل باید دائما با بلندگو اعلام می كردند كه خانواده ها مراقب فرزندان خود باشند، دستشان را رها نكنند و زمانی كه برنامه به پایان رسید صبر كنند تا آرام آرام جمعیت به بیرون روانه شوند.

او در پاسخ به اینكه مجریانی كه از طریق تلویزیون شناخته و محبوب می شوند و مخاطبان و خصوصا كودكان به شوق دیدن آنها به مراسم هایی از این دست می روند، چقدر در قبال برگزاری چنین مراسم هایی مسؤولیت دارند و تا چه اندازه لازم است شأن رسانه را حفظ كنند و حاضر به شركت در هر مراسمی نباشند؟ گفت: مجری هیچ گناهی ندارد، چرا كه او تمام حواسش به این بوده كه برنامه را خوب و به نحو احسن اجرا كند و نمی تواند هم برنامه را كنترل كند و هم مراقب جمعیت باشد كه بیش از اندازه وارد نشوند. در اینجا مدیر برنامه ها و برگزار كننده كه از محل برگزاری برنامه آشنایی داشت، باید مطلع می شد كه ظرفیت سالن چقدر است تا كنترل كند.

این روانشناس در ادامه ی گفت وگوی خود با ایسنا با تاكید دوباره به اینكه مسؤولان برگزار كننده مقصر اصلی چنین اتفاق ناگواری هستند، یادآور شد: این اولین باری نیست كه شاهد چنین اتفاقات تلخی می شویم و تمام اینها به خاطر این است كه ظرفیت مكان مورد نظر سنجیده نشده و بیشتر از اندازه جمعیت وارد شده اند و در نهایت موجب چنین حادثه ای شده است. درست است كه مدیر مسؤول یا برگزاركننده نمی تواند پیش بینی كند كه چقدر جمعیت قرار است از برنامه استقبال كنند ولی حداقل زمانی كه جمعیت را مشاهده كرد می توانست از ورود تعدادی جلوگیری كرده و درها را می بیستند تا این حادثه رخ نمی داد.

وی مقصر دیگر اتفاق اخیر كه روز پنجشنبه در خرم دره رخ داد را پدر و مادرها دانست و افزود: به نظر من پدرها و مادرها در این جا كوتاهی كردند و حواسشان به كودكان خود نبوده در حالی كه نباید كودكان خود را در انبوهی از جمعیت رها كنند والدین خودشان كوتاهی كردند، چرا كه وقتی با فرزند خود بیرون می روند باید تمام حواسشان به كودكانشان باشد چرا كه در قبال آنها مسؤولند و بچه ها معصوم كه چیزی متوجه نیستند و مسؤولیتی در قبال خودشان ندارند، در نهایت این پدر و مادرها هستند كه باید جوابگوی فرزندان بی گناه و معصوم خود باشند.

قاضی در پایان به خبرنگار ایسنا گفت: باز هم از بروز چنین حادثه ی تلخی ابراز تاسف می كنم و توصیه ی من به عنوان یك روانشناس این است كه به حقوق كودكان احترام بگذاریم و برایشان ارزش قائل باشیم.