محققان دانشگاه تگزاس به بررسی این موضوع پرداخته اند كه مجرمان مادام العمر احتمالا به صورت ژنتیكی برای ارتكاب جرم برنامه ریزی شده اند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نظریه ژنتیكی بودن جرم بسیار جنجال برانگیز بوده چرا كه بیشتر متخصصان جرم شناسی به عوامل محیطی مانند فقر به عنوان منشا جرم معتقدند؛ اما این محققان مدعی شده اند كه ژن هایی كه انسان با آنها متولد شده می توانند نقش بسیار قابل توجهی در احتمال روی آوردن افراد به شیوه زندگی مجرمانه ایفا كنند.

این پژوهش كه در مجله جرم شناسی منتشر شده، دریافته كه با اینكه هیچ ژنی كه مسوول بروز یك رفتار مجرمانه باشد وجود ندارد، اما احتمالا طیف وسیعی از آنها نقش كوچكی در افزایش یا كاهش شانس تخلف دارند.

محققان در تحقیقات خود به بررسی سه گروه افراد پرداختند: افرادی كه به طور مداوم در زندگی خود مرتكب خلاف شده بودند، افرادی كه تنها در سنین نوجوانی جرمی مرتكب شده بودند و افرادی كه همیشه تابع قانون بودند.

محققان با بررسی زندگی مجرمان پایدار كه معمولا در دوران نوجوانی و پیش از ورود به دنیای خشن تر و جرائم سنگینتر از خود رفتارهای ضداجتماعی نشان می دهند، دریافتند كه با اینكه مجرمان نوجوان بیشتر تحت تاثیر محیط قرار داشتند، این موضوع در مورد مجرمان مادام العمر صادق نبود.

اگرچه محققان نتوانسته اند ژن های خاص بروز این رفتارها را شناسایی كنند، اما بر این باورند كه ۷۰ درصد از زمینه های تخلفات زندگی انسان ممكن است ژنتیكی باشد.