سالانه نزدیك به دو میلیون تن گردو در كشور های مختلف جهان برداشت می شود كه حدود ۱۸۰ هزار تن آن متعلق به ایران است و كشورمان را پس از آمریکا، چین و تركیه در رتبه ی چهارم تولید این محصول در جهان قرار داده است اما در عین حال گردوهای چینی به طور رسمی و غیر رسمی وارد كشوری می شوند كه خود چهارمین تولیدكننده جهانی گردو بوده و معدن طلای سبز شناخته شده است.

به گزارش خبرنگار كشاورزی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، از سوی دیگر درحالیكه ۱۶۰ هزار هكتار از اراضی كشورمان به كشت این محصول اختصاص دارد و ۸۵ هزار بهره بردار در تولید این محصول اشتغال دارند و به گفته وزارت جهاد كشاورزی سالانه ۱۸۰ هزار تن گردو برداشت می شود، گردو بالاترین قیمت را در بین خشكبار به خود اختصاص داده و حداقل كیلویی ۱۸هزار تومان بسته به كیفیت آن در بازار عرضه می شود.

ایران یکی از نقاطی است که بیشترین تولید گردوی جهان را دارد و در این میان شهر تویسرکان در استان همدان به عنوان معدن طلای سبز کشور شناخته می شود اما مشكل همگانی صادرات محصولات كشاورزی یعنی نبود صنایع تبدیلی گردو را هم بی مشكل نگذاشته است.

استان همدان مقام نخست کشور در تولید گردو را دارد كه هر ساله محصول مرغوب این استان كه از نظر میزان چربی، درصد بالای مغز نسبت به کل میوه و سفیدی و درشتی مغز از بهترین گردوهای جهان محسوب می شود به كشورهای اروپایی و حاشیه خلیج فارس صادر می شود.

غیر از تولید، اشتغالزایی و ارزآوری صادراتی، درخت گردو برای حفظ محیط زیست جایگاه و ارزش والایی دارد؛ گردو با توجه به سیستم گسترده و عمیق ریشه ای (که قادر است تا اعماق بیش از دو متر در زمین نفوذ کند)، باعث تثبیت و حفاظت خاک شده و از فرسایش آن جلوگیری می کند.

با توجه به اینكه شرایط کشت و پرورش گردو در اغلب شهرهای کشور و حواشی آنها وجود دارد، با ترویج توسعه باغات گردو، علاوه بر استفاده از این میوه به عنوان تولید یک منبع غنی و چوب مرغوب، از فرسایش خاک جلوگیری خواهد شد و زیبایی و پاکیزگی هوای شهرها را نیز فراهم می كند.

گفتنی است درختان گردو در ایران از دره گز و مغان در شمال كشور تا اقلید فارس در جنوب و از ارتفاعات جنوب غربی ارومیه تا كوه تفتان در جنوب شرقی به خوبی می رویند اما بهترین بازدهی مربوط به باغهایی است كه در ارتفاعات دامنه های البرز، خراسان، آذربایجان و دامنه های زاگرس به ویژه تفرش، گلپایگان و تویسركان قرار دارند.